1 Januari is de dag om bij te komen van iets teveel drank, drugs en eten. 1 Januari is ook het jaar van de participatie(wet). 5 Maanden later maak ik de balans op, voor ik zei de gek.

De definitie van de Pee wet is: hoe ik ontwricht ik een mensenleven en zorg er ook voor dat het bestaan nog verder de vernieling ingaat. Voilà….

Waar de meeste wetten bedacht worden achter een mahonie houten Haags bureau, is deze wet hierop een uitzondering. Bedacht door iemand achterop een tandem met een fietschauffeur voorop. Door wind en wind geschreven met af en toe een sissend geluid van een leeglopende band door een spijker. Plakken is het motto en dan kunnen we weer.

Hé, wel doortrappen ja,  roept de chauffeur achterom kijkend. Maar madammeke peinst en denkt na. Wat kan ik nog meer bedenken, mmmmmmmm eens denken.

Joepie, ik weet weer wat! We gaan de thuiszitters moreel chanteren. Ja, dat is een goeie en dan noem ik het: jij krijgt poen dus moet je lekker mee gaan doen. Als tegenprestatie, omdat je toevallig geen baan hebt. Shit happens, nietwaar. Dan koop ik wat zendtijd, knal wat folders over de pleinen en herhaal steeds de woorden: en je wordt er gelukkiger van. Moet lukken.

En als ze dan niet willen, wordt er gesanctioneerd en zorg ik ervoor dat er nog meer armoede gaat ontstaan. Stille armoede dat wel, maar de euro’s komen dan wel lekker de schatkist weer in. Heerlijke gedachten en zo verfrissend! En het lost zoveel op, wat ben ik toch een kanjer. Zijn we er al chauffeur?

 

Ik bedoel we zitten toch al in de sfeer van sanctie, repressie, schuld en boete. Dus mij droom past er prima tussen.

Laat de Gemeente het lot maar bepalen van de “participant”. Gaat het goed dan is het mijn idee en gaat het fout dan sneuvelt er een ambtenaar of Wethoudertje. Nou en, daar heb ik er ook genoeg van.

Een pracht rookgordijn voor het werkeloosheidsvraagstuk. Ik blij, Mijn Diederik vrolijk en ik vindt Mark toch zo leuk dansen, dus dit komt ook wel goed.

Armoede is prima maar niet thuis. De deur uit met uw armoede dan hebben anderen er ook nog iets aan.

Trappen zeg ik, trappen chauffeur. Ik heb haast, heel veel haast.

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk ben ik nooit?

 

De Pluis