Het is vandaag 5 mei, de dag van de vrijheid. Of eigenlijk de dag dat, 69 jaar geleden, de lage landen bevrijd werden van de Duitsers. Uiteindelijk bleken de geallieerden de winnaars en werd Europa weer een “vrij” deel van de wereld. Nouja, behalve Duitsland dan, wat in tweeën werd gesplit. Het woord “winnaar” is trouwens ook niet correct. In het geval van oorlog zijn er enkel verliezers. Natuurlijk niet de mensen hoog in commando, maar de alledaagse mannen die naar het front worden gestuurd om te sterven voor het vaderland.

 

Hoe vrij zijn we eigenlijk? De belastingdienst wist dit jaar precies hoeveel centen ik verdiend heb met mijn werk en wist me precies te vertellen wat ik had dat ik kon aftrekken (wat niet veel was trouwens afgezien van scholing). Google weet ten alle tijden waar ik ben omdat ik Andriod op mijn telefoon heb staan, de bank weet al mijn inkomsten en uitgaven, en overal staan camera’s, beveiligers en is iedereen in staat even snel een filmpje te maken die voor je het weet op het internet staat. We worden bedwongen en gedwongen door allerlei wetten en regeltjes van het wetboek of de sociale druk. Zo vrij zijn we helemaal niet als je er over nadenkt.

 

Gelukkig ben ik wel vrij genoeg om openlijk mijn seksualiteit en geloof te uiten, evenals mijn mening. Dat laatste ligt wat lastiger gezien ik niet mag discrimineren, Haat zaaien of beledigen van zekere mensen met mijn mening. Tenminste, de overheid mag me hier niet voor oppakken. Mijn schedel zou in theorie niet ingeslagen mogen worden zou ik op mannen vallen of in een bepaalde sekte geloven. Mijn mede burgers denken hier echter anders over. Zou hoor ik nog regelmatig scheldwoorden gebaseerd op iemand geloof of uiting van het één of ander, of simpelweg omdat iemand er voor kiest het leven anders te leven dan de rest. Ironisch eigenlijk dat de partij die vrijheid in zijn naam heeft staan, er voor kiest mensen buiten te sluiten trouwens. Maar laat ik het niet een politiek stuk maken.

 

Ik ben er voor de grondwet te veranderen. Er is niets zo tenenkrommend als iemand wie zijn/haar mening verkondigt onder het motto “Het is mijn mening en we leven in een vrij land!” Dat vrije land staat dus al ter discussie, nu de mening nog. Het is namelijk mijn mening dat iemand niet een mening mag hebben wanneer iemand niet in staat is deze te verdedigen. Zouden we de grondwet zo maken dat een ieder het recht op een eigen mening heeft, mits deze doordacht is, gaan mensen hopelijk eens nadenken voor ze gaan lopen brullen. Misschien zijn we dan in staat een situatie van verschillende kanten te bekijken tot we ons verplicht voelen ons recht uit te voeren en te schreeuwen waar we voor staan, zonder werkelijk te luisteren wat de tegenpartij te melden heeft. Nu we toch bezig zijn, laten we het stemrecht dan ook gelijk zo maken dat men eerst een toetsje moet doen voor ze mogen stemmen. Geen idee waar je over praat? Weg stem.

 

Toch ben ik blij dat ik de luxe heb hier in bed met mijn laptop te mogen klagen over de dingen die me niet naar mijn zin zijn, terwijl er, 68 jaar geleden een hoop mensen zijn geweest die aan het plannen waren, aan het schieten en moorden waren, zodat ik hier, in het Nederlands mijn gezeik kan doen. Ik knijp in mijn handen dat ik niet gedrild word om mezelf gedachteloos voor een regen van kogels en vuur van ontploffingen te gooien. Ik snap ook niet dat er mensen zijn die hopen op een derde wereldoorlog.

 

 

Want nogmaals: oorlog heeft alleen maar verliezers.

 

 

-VLH