De huiselijke kring en het dorp zijn in rep en roer. “Een column van de freule? Maar waar schrijf je dan over?”
Over van alles en nog wat antwoord ik dan. “Ook over ons?” Ja, ook en natuurlijk over alles wat een freule bezig houdt. En dat is veel. Heel veel. Want als mijn hoofd kon praten, dan was het hier nooit stil. Hele toneelstukken spelen zich af in mijn hoofd en dat noemen ze beeldend denken. Best lastig hoor wanneer je de enige toeschouwer bent. Ik ben blij dat ik dit nu allemaal met u kan delen.
“Ja, maar ik wil niet herkend worden hoor”. Nee natuurlijk niet, ik ook niet en plaats dit stukje straks op Facebook door.
Zo en nu iedereen de deur uit en de laptop open. Daar zit ook nog ergens dat boek in verstopt, misschien heb ik daar nog wat aan. Terwijl ik dat doorlees, verschiet ik van kleur. Tjonge, jonge zeg, 50 tinten grijs is er niets bij. Heb ik weer achter het net gevist, want dat had een mooie bestseller kunnen worden.
Een klein stukje gekuiste versie dan…” Langzaam legt hij haar op bed en neemt haar in zijn armen. Zo hartstochtelijk, liefdevol en heerlijk zoenen heeft ze nog nooit meegemaakt. Ze gaan helemaal in elkaar op en het voelt zo vertrouwd! Langzaam glijden zijn handen over haar lichaam en zetten haar in vuur en vlam. De nacht brengt passie, hartstocht en zo’n enorme liefdevolle verbondenheid waar ze allebei verbaast van staan en emotioneel van worden. Door de jaren heen is schaamte overboord gezet en ze gaan volledig in elkaar op. Oh god denkt ze, laat dit nooit voorbij gaan”.
En ze leefden nog lang en gelukkig natuurlijk, want dat heurt zo in een boek.
Nee, laten we het dan maar bij 50 tinten freule houden, dat geeft een beter beeld. Klinkt ook een stuk vrolijker dan grijs. Ik heb ze trouwens alle drie gelezen en heb er geen grijs in kunnen ontdekken.
Wel op de ereader natuurlijk, want ja, als freule hanteer je zo’n kaft natuurlijk niet in het openbaar. Stel je veur zeg.