Wel of niet vegetariër worden? Een kwestie waar ik al een paar maanden mee worstel. De plofkip acties van Wakker Dier hebben mij de afgelopen maanden duidelijk gemaakt dat het slecht gesteld is met het dierenwelzijn in de vleesindustrie. Ik wist het altijd wel, maar heb me er nooit echt voor geïnteresseerd. Als het op je bord ligt zie je er namelijk niks van. Maar, ik noem mezelf een dierenvriend en kan dan ook niet langer mijn ogen sluiten. Dat wil ik ook niet.

Sinds een maand of 6 halen mijn vriend en ik dan ook vlees bij de lokale biologische boer. Biologischer kun je het niet krijgen. Vette hap bestaat voortaan uit een groentekroketje in plaats van een frikandel speciaal. Dit vlees is namelijk echt het slechtste van het slechtste en eet ik dan ook helemaal niet meer.

En ja, biologisch vlees is duur. Bij de supermarkt koop je 1 kilo plofkip voor een euro of 5. Bij de biologische boer is het zo’n 24 euro! Ik schrok er de eerste keer ook van. Maar 1 kilo voor € 5 klopt gewoon niet. Ik weet niet welke mafkees dat verzonnen heeft maar die zouden ze de rest van zijn leven in een klein hokje vet moeten mesten. Vlees kan niet op een beetje normale manier zo goedkoop zijn. Gelukkig zie ik in mijn omgeving steeds meer mensen die zich hiervan bewust worden en kiezen voor minimaal ‘beter leven’ vlees met 1 ster.

Dieren verdienen een ‘dierwaardig’ bestaan. Vandaar dat ik voor biologisch kies. Toch stuit het me tegen de borst dat het resultaat hetzelfde blijft: een dier wordt gedood zodat ik een lekker stukje vlees op mijn bord heb. Het is dan ook mijn doel om uiteindelijk vegetariër te worden. Ik ben allerlei vegetarische recepten aan het verzamelen en uitproberen. Ook de vleesvervanger vind gretig aftrek, echter, in de meeste gevallen is dit niet om over naar huis te schrijven. Vaak zijn ze droog en redelijk smakeloos. Maar, de gedachte dat er geen dier voor gestorven én dat het beter is voor het milieu in zijn geheel maakt het wel weer iets smakelijker.

Het ultieme is natuurlijk veganisme. Dan worden er echt helemaal geen dieren gedood…. Maar, als veganist kun je zoveel dingen niet eten: geen eieren, geen zuivelproducten, geen producten met wat voor dierlijke bestandsdelen dan ook! Als niet-echt-een-groente-en-soja-liefhebber kan ik dat echt nog niet. Voor nu ben ik een flexitariër op weg maar een vegetarisch bestaan.

Het gebeurt regelmatig dat mensen die, pardon my French, SCHIJT hebben aan dierenwelzijn zich genoodzaakt voelen mij te wijzen op de dingen die ik alsnog ‘verkeerd’ doe. En nee, ik ben geen engel en in een ideale wereld zou niemand dieren ergens voor (mis)bruiken. Maar ik ben ook realistisch en weet dat het niet zo simpel is. Het kost tijd en ook ik kan niet van de één op de andere dag van alles afstappen. Ja, ik heb leren schoenen en nee die ga ik niet weggooien. Ik let er nu wel op dat ik geen leer meer koop. Hetzelfde geldt voor wol en bont droeg ik sowieso niet. Verder let ik er op dat we zoveel mogelijk ecologische spullen (zoals bijv. afwasmiddel) kopen. Ook probeer ik zoveel mogelijk proefdiervrije (bij voorkeur veganistische) cosmetica aan te schaffen.

Ik heb dan ook een (schijnbaar voor velen vreemde) uitspraak geleerd: alle beetjes helpen. Om even met wat feitjes te strooien: iedere vegetarische dag bespaart 11m2 op je ecologische voetafdruk en 1000 liter water en 2 kg broeikasgassen. Als iedere Nederland één dag per week geen vlees eet scheelt dit ruim 400.000 dieren een ritje naar het slachthuis, bespaart dit net zoveel CO2 als wanneer er 1 miljoen auto’s van de weg worden gehaald en bespaart dit twee keer zoveel broeikasgassen als wanneer alle gloeilampen vervangen worden door spaarlampen!*

Niet iedereen hoeft in één keer alles te laten. Ik vind alleen dat we allemaal eens moeten denken bij wat we doen en met name bij wat we op ons bord leggen (en hoe het daar komt!) want IETS doen is nog altijd beter dan NIETS doen.

– K.C.

 

* bron: www.dagenzondervlees.be en www.greenjump.nl