IJsberend door de wachtkamer van het station brengt mij op ideeën. Zo ook het idee om wat te schrijven over de anti-islam film.

Je kijkt of luistert naar het nieuws en het ontgaat je niet; opstandelingen in moslimlanden die Westerse vlaggen in vuur en vlam laten opgaan. Dit allemaal omdat er weer een anti-moslimfilm is gemaakt.

De opstandelingen hoopten met hun protest de aandacht te trekken en de Westerse wereld duidelijk te maken dat ze niet pikken dat hun geloof wordt beledigd en aan de kant gezet. Ze willen dan ook op geen enkel gebied in zee gaan met het Westen. Je kunt het zien als in de jaren zeventig; de autovrije dagen. De Arabische landen waren boos en hadden de olie stop gezet voor het Westen. De reden voor het boycotten was omdat Westerse landen Israël hadden gesteund met de oorlog tegen Palestina. Deze methode van de opstandelingen is nu niet meer effectief, omdat lang niet alle Arabische landen hieraan willen deelnemen, hetzij omdat de Arabische landen financieel afhankelijk zijn van het Westen, hetzij omdat de Arabische landen niet in de zwarte lijst van het Westen willen staan.

Aan de andere kant staan de filmproducers te breeduit te grijnzen. Die zijn hartstikke blij met de extra aandacht die hun film krijgt, wat normaal niet eens bij een kwart van de mensen bekend zou zijn dat er een anti-islam film is gemaakt, weet opeens heel Nederland het. Zo besparen de producers bakken met geld aan promotiemateriaal, want de film krijgt uitgebreid aandacht in het nieuws en zo kan de doelgroep én de twijfelende kijkers aangezet worden tot het bekijken van de film.

Nederlandse diplomaten maken zich zorgen om de veiligheid van Nederland, omdat het land van alle kanten bedreigd wordt. Daarom willen ze dat dit soort films in het heden verboden wordt. Dat kan niet helemaal volgens de Nederlandse regelgeving, want je hebt als Nederlandse burger recht op een vrije meningsuiting. Wel is het zo dat je burgers en hun idealen niet mag beledigen. Het is echter tot de dag van vandaag niet helemaal duidelijk waar de grens precies ligt, ontelbaar veel discussies zijn hieraan vooraf gegaan, helaas zonder concrete resultaten. Effectiever is als  opstandelingen de producers een stapje voor zijn; niets van de film aantrekken! Zo krijgen de films geen aandacht en is het niet meer aantrekkelijk om zulke films te maken, want als niemand het kijkt, flopt de film.De volgende keer horen we dus: ‘er is weer een anti-islam film gemaakt en de islamitische landen hebben nagenoeg niets van zich laten horen, tot zover het nieuws over het buitenland’.