Vele leiders hebben angst voorbij gestreefd te worden door anderen. Helaas zien we dat nog veel te vaak. Het komt nog regelmatig voor bij perfectionisten en gedreven ambitieuze mensen die vanuit een te narcistische natuur handelen. Niet dat narcisme slecht is, maar overal waar ‘’te’’ voor staat… Een egoïstische trek die meer kapot maakt dan stimuleert. Iedereen heeft talent. Dat is een zekerheid maar het wordt vaak niet herkend of ingezet. Waar moet je eigenlijk bang voor zijn? Het is de taak om als leider het talent te leren zien van de ander, het te onderkennen, de ontwikkeling ervan te stimuleren en ook daadwerkelijk te faciliteren opdat mensen in hun kracht komen. JA…, ook al betekent dat dat je iemand klaarstoomt om jouw baan over te nemen. Dan beschik je over het talent om een echte leider te worden en succes is gegarandeerd. Jij hebt immers de handen vrij om ook een volgende stap te maken! Het is de taak van een echte leider empathie te ontwikkelen en je in te leven in de ander, talent te herkennen, coachend leiding te geven en vooral niet uit angst te handelen. Angst is vernietigend. Het beperkt jezelf in je eigen ontwikkeling maar nog veel erger je wordt ook verantwoordelijk voor het inperken van de ontwikkeling van de ander. Natuurlijk, ik overdrijf een beetje… Of toch niet? Helaas is dit nog steeds de realiteit in veel (autoritair geleide) bedrijven. Zijn deze bedrijven dan ook per definitie succesvol. Ja, vaak wel ( als succes gedefinieerd wordt als winstgevend zijn ). Werken er gelukkige mensen? Nee, helaas vaak niet. Is er veel verloop? Vaak wel of wellicht nog niet maar dan is het een kwestie van tijd. Er komt een moment dat je niet meer een ander kunt zijn en doen alsof en alleen gedreven wordt door geld, cijfers of macht en er op beoordeeld wordt. Het voedsel voor het ego. Als dat voedsel niet meer voedzaam is, breekt je ego en wordt je bewustwording vanzelf geactiveerd. Waar word ik werkelijk gelukkig van? Heb ik nog plezier in mijn werk? Welke talenten heb ik eigenlijk? Al die vragen worden opgeroepen als mensen lange tijd niet meer gelukkig zijn in hun werk. Twijfel regeert. Mensen zijn in staat jarenlang te zoeken naar de antwoorden zonder echt te genieten van hun talenten. Gelukkig komt er een nieuwe generatie leiders aan. Een generatie die niet meer wordt opgeleid door hun voorgangers (en dat was een generatie die niet wist wat we nu weten en die ook weer opgeleid werd door de vorige) maar één die ook van nature intuïtief durft te zijn. Een generatie die intrinsieke motivatoren, passie, talent, persoonlijk leiderschap en mensontwikkeling echt als de belangrijke bronnen ziet voor succes van organisaties. ‘’Leiders, vraag maar eens aan jullie medewerkers of ze echt gelukkig zijn. Luister dan goed, zonder angst en handel dan ook zonder angst’’. Alleen gelukkige mensen maken succesvolle organisaties, niet omgekeerd!

Angst, eeen vernietigende drijfveer
Aantal stemmen:1 Gemiddeld: 3