Auteur: de pluis

Nederland zet zichzelf, totaal voor lul!

WTF is er aan de hand? Gisterenavond was er een televisie uitzending waarin ik zag dat jong, goed opgeleide mensen met aandacht zaten te luisteren naar de gesproken woorden van een aantal Predikers. Onder andere in een zaal op de VU in Amsterdam. Een schooltje wat bestaat uit geschonken centjes door de Nederlandse Overheid, maar dit terzijde. Oké, terug willen keren naar een paar eeuwen geleden kan voor de toehoorders lastig worden, maar het had wel hun aandacht. Jonge mensen die veelal hier geboren, opgegroeid zijn met allerlei verlokkingen om hen heen. En die bereidt zijn dit allemaal te...

Lees verder

Onze wegwerp maatschappij

Er zijn grote verschillen hoe om te gaan met de vele vuilniszakken die ik, week in week uit- produceer. Waar ik woon is er nauwelijks sprake voor het scheiden van afval. En was het er wel, dan zou mij er niet aan houden. Om redenen van de hoeveelheid globale indrukken, die ik opgedaan heb ergens anders in de wereld. Voornamelijk in de Aziatische landen is het zuinig zijn op het milieu, ondergeschikt aan economische belangen. Wij willen namelijk hier niet teveel betalen voor alles en nog wat. Dus hebben u en ik het Balkenende syndroom, c.q. de VOC mentaliteit,...

Lees verder

Ik ben een hoer!

Nu al mijn excuses voor het gebruik van het woord, Hoer. Het is zeker niet mijn bedoeling om het woord in te zetten als scheldwoord, maar het kwam als eerste in mij op toen ik deze column begon te schrijven. Geeft u mij een paar minuten van uw tijd, om e.e.a. uit te leggen. Als Freelancer zoek je een opdracht, begin je aan de opdracht en sluit je de opdracht af. Waarna je weer opnieuw begint. Freelancer wordt je om verschillende redenen. Je bent er uitgeknikkerd en niemand wil je hebben. Je haat het om de hele dag te...

Lees verder

Om iets op te lossen, spreek je de bron aan.

Wat een wijsheid stuur ik de wereld toch weer in! Probleem? De Bron. Wat een wijsheid en wat een simpelheid, nietwaar?En uniek, absoluut! In Utrecht hebben de spoorwegen de wijsheid niet in huis om de probleem-zwartrijders te tackelen of Schoppers de trein uit te Jorissens, dus wat doe je dan? Je doet het Trump poortje dicht, en legt het probleem daar neer waar het volgens jou thuis hoort. Bij de ander. Stel, je bent een Buma’tje die tijdens de verkiezing roept: ik ben er voor jou, laat je horen! En de Haagse stoel is nog maar net binnen en...

Lees verder

Ben ik vergeten.

Het is een uur of acht in de ochtend. Mijn rode bestelbusje piept en kraakt. Een weg vol met hobbels, mist en bomen die op elkaar lijken. Geen straatnaam, geen huisnummer te bekennen. Verdomme, ik krijg het warm. De as van mijn saffie valt op de grond en mijn voet verlaat voor even het gaspedaal. Ja, een zijweg. En voordat ik het in de gaten heb rij ik op een pad. En zie een silhouet van de boerderij door mijn voorruit, wat langzaam een vaste vorm krijgt. De Maria Hoeve, staat er boven de staldeur. Ik stap uit en zie uit mijn ooghoek, twee honden aankomen. Hoppa, deurtje weer dicht en kijk ik tegen twee paar ogen aan. Ogen die op standje: wat moet jij hier, staan. Een deur gaat open, gevolgd door een kort bevel. De kust is veilig. Ik loop naar de vrouw toe en geef haar een hand. Eenmaal binnen wordt ik in stilte ontvangen door drie kindjes, die de televisie vele malen belangrijker vinden. Ze kijken niet op, of om. Koffie? Een boer die met zijn gezin getroffen is door een crisis. Ruimen was de oplossing en blijven Betalen zei de Boerenlullen Bank. Vijf mensen die door allerlei omstandigheden ver, heel ver onder de armoedegrens proberen overeind te blijven. Eenvoudig, hardwerkende mensen die in eenzaamheid verstoken van elke hulp, in stilte lijden. Na drie uur...

Lees verder