Auteur: Jan Cornelis

De vakman aan het woord

Het schilderwerk was hoog nodig aan vernieuwing toe maar voordat de schilder zou beginnen moest eerst al het houtwerk grondig worden nagekeken. De ramen en stolpdeuren had ik al in de voorgaande dagen geïnspecteerd, hier en daar gerepareerd en een raam had ik tijdelijk vervangen voor een triplexplaat omdat het raam niet meer gerepareerd kon worden. Ik was, na overleg met Ward, die de baas was van het grote complex, met het raam naar bouwbedrijf De Wit gegaan om een prijsopgave te vragen voor een nieuwe en De Wit zou nog van zich laten horen. De ramen en stolpdeuren...

Lees verder

De rit ernaartoe

Zo rond de klok van vijf uur in de vroege avond waren de straatlantarens aangegaan. Niet lang daarna was ik thuis gekomen om mezelf even snel te douchen, om te kleden, mijn telefoonbeantwoorder af te luisteren, enkele telefoontjes te plegen, om snel wat te eten en twee uur later reed ik in mijn zilvergrijze Fort Taunus Giha 2.8 met zwartleren dak over de Regentesselaan in Den Haag. De koplampen van mijn auto hadden door de neerstromende regen minder effect in het uitzicht maar dat kon mijn spanning niet bederven. Ik was op deze zaterdagavond onderweg naar een voor mij...

Lees verder

Passe-partout

Het was zo rond de klok van half een in de nacht toen ik naast het viaduct van de Veillantlaan in Den Haag de hoge trap beklom die toegang bood naar Passe-partout. De portier keek door het glas van een klein rond raampje in de deur alvorens deze te openen, terwijl ik alvast de knopen van mijn beige regenjas stond los te maken. Zodra hij iemand achter het glas zag staan opende hij de deur en gaf hij aan de gene die binnenkwam een consumptiebon. Ik pakte de consumptiebon aan en stak hem achteloos in de rechter zijzak van het colbert van mijn blauwe kostuum. Recht tegenover de ingang was het een drukte van toiletgangers en links achter de, met rubber omlijste, dikke notenhouten klapdeur kwam het dreunende geluid van feestmuziek die door de klapdeur gedempt werd. Ik liep naar de rechter kant van de ontvangsthal waar zij mij al aan zag komen. “Wat ben je laat. Ik dacht die komt niet meer.” “Heb je echt aan mij gedacht?” en mijn stem klonk ongeloofwaardig. “Natuurlijk. Ik denk aan iedereen en dus ook aan jou.” Ik deed mijn regenjas uit en gaf die aan haar. Zoals altijd had ze haar haren opgestoken alleen haar ogen waren anders opgemaakt. Dit keer was er meer groen in haar make-up wat goed combineerde bij haar lange strakke groene satijnachtige avondjurk met laag vierkant...

Lees verder

De relatie met een heel speciaal karakter

Ik had samen met mijn tweede vrouw een juwelierswinkel in Roosendaal. Nu moet ik er ambtshalve bij vermelden dat mijn vrouw de juwelierster was die het vak met de paplepel was ingegoten want haar ouders waren juwelier. Zij handelde in sieraden die gemaakt waren van edelmetalen en kocht deze van een groothandel. In haar assortiment bevonden zich ook zilveren sieraden, serviezen, bestek en andere zilveren gebruiksvoorwerpen. Zij had mooie veertienkaraats-ringen gezet met verschillende soorten edelstenen en ook de diamantjes waren in verschillende kwaliteiten. Inkomende reparaties gaf zij mee aan een goudsmid en dit deed zij omdat het maken of repareren van sieraden echt specialistenwerk is wat zij niet beheerste. Als een klant een speciaal voor haar ontworpen sieraad wilde hebben kon zij wel een ontwerp maken, die uiteindelijk door de goudsmid werd vervaardigd. Daarnaast had zij een mooie collectie klokken en horloges. Het beginnen van een juwelierszaak was niet gemakkelijk, want de inkoop van de sieraden ging behoorlijk in de papieren lopen en de veiligheidsmaatregelen die genomen moesten worden waren ook niet misselijk. Het alleen staan in de zaak was zeker niet aan te raden om problemen te voorkomen. Toen ik van haar ging scheiden kon ik niet in de winkel blijven werken en vond toen werk in de assurantie. Het assurantiekantoor waar ik ging werken was een advieskantoor op het gebied van verzekeringen en andere financiële diensten. Wij...

Lees verder

Mijn vader kreeg de ziekte van Parkinson

Obstipatie, slecht slapen, minder goed ruiken, somber zijn: het waren de eerste klachten die mijn vader had en wij wisten niet dat dit de eerste symptomen van de ziekte van Parkinson waren. Voorkomen en genezen bleek niet mogelijk, wel dat hij in therapie ging zodat er iets aan gedaan werd om er minder last van te hebben. Zijn huisarts ging pas aan Parkinson denken toen hij klachten kreeg als trillen, stijve spieren en vallen zonder oorzaak. Het bleek dat het niet gemakkelijk is om de diagnose Parkinson vast te stellen. Het bleek een ongelooflijk ingewikkelde ziekte te zijn. Bovendien zijn er tien tot twaalf ziekten die erop lijken. De huisarts stuurde hem door naar een neuroloog die in Parkinson gespecialiseerd is. Parkinson is een ongeneeslijke hersenziekte waarbij hersencellen afsterven. Dit gaat bij iedere patiënt in een ander tempo en geeft bij iedereen een andere combinatie van klachten. De klachten van mijn vader waren de ene dag erger dan de andere en de symptomen werden gaandeweg ernstiger. Bij hem zat het probleem in de afname van het logisch denken. Zijn lopen veranderde in traag schuifelen en dat kwam doordat bepaalde zenuwcellen in zijn hersenen afstierven. Daardoor kreeg zijn lichaam gebrek aan dopamine, de stof waarmee hersencellen signalen aan elkaar doorgeven. Als er te weinig dopamine is, gaat er in de hersenen en in de rest van het lichaam steeds meer...

Lees verder