Auteur: Lizette Colaris

Eindelijk: minder werk! En dan?

In de Rotterdamse haven draait men een proef met geautomatiseerde systemen. Het lossen van de vracht van grote schepen is deels nog wel mensenwerk, maar vanaf het moment dat de trossen vastgelegd zijn door de ruwe mensenhand, komt er geen mannetje meer aan te pas. Nou: ééntje dan. Die zit met de joystick in de hand in een leren zetel in de stuurkamer. Beneden, buiten, gebeurt alles verder geheel automatisch. Vlekkeloos glijdt de kraan naar het schip, takelt de containers er één voor één vanaf en zet ze neer op een vrachtwagen die (zonder bestuurder) gladjes de weg zoekt...

Lees verder

Als ik later groot ben word ik brandweervrouw

Mijn oudste zit op de middelbare school, en herleeft daar alles wat ik zelf ook meegemaakt heb. Ongelooflijk, hoe weinig er eigenlijk veranderd is. Daar had ik eigenlijk wel meer van verwacht.. met de huidige kennis over hoe informatieverwerking in de hersenen plaatsvindt, wordt kennelijk nog steeds weinig verrassends gedaan. Nog steeds is de docent er vooral om te vertellen wat er in het boek staat (!) en is er niets leuker voor de leerlingen dan uit te proberen waar de grens ligt bij de docent. ‘Es kijken hoe we hem/haar aan het huilen kunnen krijgen…’ is de grootste...

Lees verder

Wist ik maar wie ik was. En jij?

Ik wil zo graag mezelf zijn. Gewoon mezelf zijn. Hoe vaak heb ik die opmerking al gehoord, en hoe vaak heb ik het zelf ook al uitgesproken – of minstens gedacht. Komt u waarschijnlijk ook wel bekend voor. Misschien heeft uw zoon, dochter, tante of buurvrouw het er ook al vaak over gehad. De drang naar het hebben of creëren van een eigen identiteit is groot. De vraag is echter of zoiets als een eigen identiteit wel bestaat. Want wanneer ben je nou werkelijk jezelf? Wie bepaalt dat? Heb je pas een eigen identiteit als je afwijkt van het...

Lees verder

Loof het falen!

Prestaties en faalangst: wat was er eerst? De kip of het ei? Zijn mensen faalangst gaan ontwikkelen omdat ze er stiekem van genoten zichzelf omlaag te halen? Lijkt me sterk. Veel meer zal het te maken hebben met verwachtingen die mensen creëren voor zichzelf maar die vaak ook vanuit het zogenaamde Umfeld (de directe sociale omgeving) worden opgelegd. Is de meestgestelde vraag bij een eerste kennismaking niet maar al te vaak: „En wat voor werk doe je?” Daar hoort dan een sociaal acceptabel antwoord op te volgen. Aan jongere mensen wordt gevraagd wat ze studeren of wat ze later...

Lees verder

Het Circus is in de Stad!

Nou, daar gaan we dan. Ik heb mijn best gedaan het thema te negeren, het te omzeilen en te ontwijken. Ik had er niet op in willen gaan, omdat er al zoveel over geschreven wordt. Helaas. Ik kan er niet meer omheen.  Gezien alle foto’s van dames en heren, individueel of met zijn allen, die mij aanstaren vanaf karton waar ik ook maar ga of sta. Gezien de in felgekleurde jacks gehulde ploegjes die mij al rozen en snoepgoed uitdelend staan op te wachten als ik mijn dagelijkse boodschap poog binnen te slepen. Gezien de stapel oud papier ook,...

Lees verder