Kotjes, vakjes en hokjes.

Kotjes, vakjes en hokjes. Maar al te vaak willen we alles wat we meemaken, tegenkomen en ontmoeten in groepjes sorteren. Meer zelfs, we rusten soms niet tot we uitgedokterd hebben wat iemand of iets nu ein-de-lijk is. Alsof het pas écht is, als het ook in een hokje past. Voelen we ons ziek of is er iets aan ons veranderd, dan gaan we al snel op zoek naar wat het nu eigenlijk kan zijn. Komen we mensen tegen die we niet meteen in een standaard hokje kunnen plaatsen, beginnen we ons af te vragen hoe we dát hokje weer...

Lees verder