Auteur: Twenty4seven

Geluk delen

Het blijft de hele tijd in mijn hoofd zitten. Het zinnetje die veel genoemd wordt in een Nederlandse film, een van de films die ik kan blijven kijken: “De Toscaanse bruiloft” (met dank aan Netflix) de zin luidt: Je trouwt niet om geluk te vinden, maar om geluk te delen. Het bleef zich herhalen in mijn hoofd. Waarom dan? Het gaat me niet zo zeer om het trouwen, hoewel de film mooi is, (we weten allemaal dat er in huwelijken niet altijd eeuwig geluk is) het gaat me hier vooral om het geluk delen. In hoeveel aspecten is dit,...

Lees verder

snoeppotsoap ‘16

Om te beginnen roept dit spontane schrijfinspiratie bij me op. Alsof mijn handen met al hun 10 vingers ineens veranderen in twinkel twinkel toverstafjes die zeggen “hokus spokus pilates pas. Wij zouden willen dat deze pot wat Romy’s toegevoegde snoep volgende week LEEG was!” Of zouden er onder mijn gelakte nagels soms ineens briefjes zitten; “Oh.. jullie toch, ochtendmensen.. pak maar, maar laat de Napoleons erin zitten!” Jahaa! Want díe, mensen, die! zitten er dus nog in! Hoe zullen die zich voelen als zij gevoel hadden?;; “Wij zijn zo ondergesneeuwd door alle kleurtjes en papiertjes boven ons, dat niemand moeite doet om ons te pakken, of te proeven?” Nee joh.. stil maar.. Want waar de ‘eerste’ mensen gaan, arriveren de ‘laatste’ mensen oftewel de zogenoemde “middagmensen” die de leuke Napoleon balletjes wel zien liggen. Ineens valt het op hoe ze glimmen.. door hun mooie papiertjes en gekleurde binnenkant. Zij kunnen zo goed deals sluiten met onze adem. Ze worden er bijna één mee. Eng gewoon! Ho! Nee.. Dat klinkt wat raar misschien. Straks zijn mensen de draad kwijt Romy. Spreek je hoofd toe. Oké.. Napoleons.. naast dat ze een mooie naam hebben (vind ik, en misschien vind ik dat wel alleen, who cares) de gave ons net even die andere smaak in onze mond te geven. En dan zelfs nog de “energievariant” hebben. Ja mensen, wees sceptisch over het...

Lees verder

Sensodyne, oh jij..

Geachte mevrouw van de Sensodyne tv reclame, Vanmorgen bij het -alweer- horen van uw reclame tekst: “Mensen met gevoelige tanden moeten als eerst van die pijnprikkels af. Sensodyne repair en protect..” Kwam bij mij het besef dat ik uw tekst bijna uit mijn hoofd ken.. Dit is wellicht te verklaren: momenteel zit ik thuis en heb ik zo’n 70% van de tijd de tv (als achtergrond) aan. Wat er als eerst in mij opkwam was dat uw spreektoon me doet herinneren aan mijn eigen schooltijd. De Yes-ik-ken-mijn-tekst-uit-mijn-hoofd-als-ik-nu-snel-mag toon. En vraag ik me ondertussen af of u wellicht toch van een scherm af leest, die voor ons als kijkers buiten beeld blijft. Mevrouw, ik kan slechts raden dat u nu denkt: “waar wilt u heen?” .. Ik zal uw vermoedelijke ongerustheid en verbazing trachten weg te nemen. Mijn complimenten! Voor het feit dat u zich inleeft in de primaire doelgroep waarvoor dit spotje wellicht bestemd is. Want er zijn zeker genoeg mensen die van “die pijnprikkel” af willen. Mijn dank gaat dan ook op de eerste plaats uit naar uw empathie hierin. Deze mensen weten nu hoe ze moeten handelen. Bravo! Dit is echter niet het enige. Door uw verhaal spoort u wellicht mensen aan om een (controle) afspraak te maken met hun tandarts, wat eens in het half jaar eigenlijk nodig is. Plus daarbij komend; als zij dit doen...

Lees verder

Kat James

Kat James.. Wat dacht je gisteravond? Even Romy testen? Het komt vaker voor, maar gister leek meneer er op geoefend te hebben. Bij het openen van de deur stormt hij naar buiten, Spencer in zijn kielzog. Waar Spencer zijn weg vervolgd, blijft James binnen een straal van 1 meter van mijn deurmat; die je doet herinneren aan dat je de dag moet plukken? “Carpe diem” aldus mijn deurmat. Ik sluit de deur en loop terug naar binnen. Toch maar even kijken na een minuut of James al verder gelopen is. Nee dus. Meneer zit keurig op het midden van...

Lees verder