Ik slaap graag. Correctie! Ik hou van slapen. Ik geniet ervan om mijn hoofd tegen een heerlijk robijn frisse kussen te leggen. Ik raak in verrukking van een strak getrokken hoeslaken en als het dekbed aan het voeteneind goed is ingestopt, weet ik dat ik de nacht ga vullen met zachte knorretjes. Geen probleem tot zo ver.

Inmiddels zijn mijn slaapjes een probleem aan het worden.

Slapen doe ik niet meer alleen in bed. Ik slaap de laatste jaren overal. Op de bank, op de grond, in de auto of trein.

Als ik aan het werk ben lukt het me nog om me te beheersen, maar na het avondeten gaat het mis.

Mijn benen beginnen het op te geven en drukken mijn hakken naar voren. Ik roep mezelf tot de orde en haal de riem van het haakje. Een flinke blok met de hond gaat mij helpen om weer helder en fris te worden. Helaas is dit een illusie

Nadat de kinderen op bed liggen en het huishoudelijk werk voor ons erop zit begint onze avond. Met een dampende kop thee laten we ons zakken op de bank, begin ik de avond rechtop. Keurig met een boek in mijn handen en met mijne benen op de grond.

Na een kwartiertje schuif ik voorzichtig 1 been onder mijn zitvlak. Mijn andere been volgt na enkele ogenblikken. Mijn elleboog steunt op de leuning van de bank zodat mijn hoofd kan rusten in mijn handpalm. Zoetjes aan voel ik mijn ogen dicht glijden. Met een schrik word ik wakker. Half slapend kijk ik versuft om mij heen. Mijn ogen proberen zich te concentreren op de tv. Het boek ligt allang op z’n kop op de grond. Mijn zware hoofd veroorzaakt prikkels in mijn hand, dus vervang ik mijn hand door een kussen. Een arm vol kippenvel zorgt ervoor dat ik een deken om me heen sla.

Mijn lief vraagt of ik niet beter naar bed kan gaan als ik toch ga slapen. Nadat ik een zucht van nee produceer en mededeel dat dat niet gezellig voor hem is, voel ik mijn wimpers contact maken.

Na een poosje voel ik dat het donker begint te worden in de voorkamer. Mijn wimpers scheiden zich voor een tijdje, mijn blik valt op mijn eega die de lampjes uit knipt. “Bedtijd”, roept hij vrolijk. Ik probeer mezelf van de bank af te halen, maar voel het kussen aan mijn gezicht plakken. Nadat ik een kwijlspoortje van mijn mond heb afgeveegt, loop ik als een ‘Lurch’ van “the adams family”, naar bed. Daar val ik vreemd genoeg direkt weer in slaap.

Elke avond hetzelfde riedeltje. Trouwens met of zonder visite. Want ja…!!!Ook dan slaap ik. Hoe ik ook mijn best doe om het gesprek te volgen en hoe leuk het gezelschap ook is, opeens is daar een geeuw en beginnen mijn grijze kijkers te prikken en te tranen.

Na verwoede pogingen van mezelf om te wrijven, knijpen en zelfs op mijn tong te bijten lukt het me niet om de slaap te verbannen en verlang ik naar mijn nestje. Al nuttig ik cola met red bull on the rocks, mijn slaap laat zich niet verslaan.

Maar zolang slapen nog geen olympisch onderdeel is, zal ik toch maar voor een oplossing moeten zorgen.

Go away sheep….

I don’t wanna sleep….

Go away sheep…

Bad bad Sheep with your white feet..

This time i’don’t want to sleep