Omdat geloof, een getuigenis en gehoorzaamheid echt belangrijk zijn zoals de profeten zeggen, is het goed eens na te denken over de weg die wij volgen om onze zonen te helpen tot de overtuiging te komen, die wij zo belangrijk vinden. In dit opzicht is het goed om iedereen te laten weten dat de vrije wil een grondbeginsel is van het herstelde evangelie en dat wij het hart van een ander niet kunnen dwingen te geloven. Wij kunnen iemand wel voorgaan tot het geloof, maar hem niet voortdrijven.

Voordat er bekering kan plaatsvinden, dat men de waarheid kan geloven, het hart voorbereidt moet worden om de boodschap te ontvangen, moeten houdingen worden veranderd en barrières tussen vader en zoon worden weggenomen door vaders die aan enkele belangrijke gedragsbeginselen denken en in praktijk willen brengen.

Denk bijvoorbeeld aan de invloed van uw voorbeeld. Als wij denken aan degenen die ons gadeslaan, laten wij dan niet vergeten dat macht in het priesterschap, de macht om te zegenen, te leiden en te onderwijzen, om te vergeven en te vergeten, om positieve leiding te geven aan een gezin of een zoon, alleen verkregen wordt door rechtschapenheid. Het opleggen van handen, wat wij, ‘heiligen der laatste dagen’ hebben gekregen, is niet voldoende. De macht van het priesterschap komt tot hem die erop voorbereid is haar te ontvangen ten gevolge van een rechtvaardig levenspatroon.

Laten wij beginnen de kleine tegenstrijdigheden die er in de levenswijze van een ieder van ons zijn, weg te wieden. Laten wij het reinigingsproces, wat dat ook betekenen mag in ons leven, hernieuwen. Als onze woorden niet overeenkomen met onze daden, zullen zij nooit boven het bulderen van onze daden uitklinken. Het hart van een jongen is namelijk eerder bereid te geloven als hij een luisterende vader heeft. Hij gaat denken dat hij bijzonder is – niet zo maar een jongen van twaalf of van zestien. Het beeld dat hij van zichzelf heeft wordt beter.

Wij hebben een schreeuwende behoefte aan jongemannen die een waardig beeld van zichzelf hebben. Dat zijn de doelmatige bouwers van het koninkrijk. Wie praat er het meest tijdens een vertrouwelijk gesprek tussen vader en zoon? Iemand die bewezen heeft een goede vader te zijn, zei eens: “Vaders behoren meer hun oren te gebruiken en minder hun mond tegenover hun zonen.”

Een van onze prioriteiten is gehoor te geven aan een kind als het ons ernstig iets vraagt. Laten wij niet vergeten dat zij niet altijd vragen, dat zij niet altijd open staan voor wat wij ze willen leren, dat zij niet altijd willen luisteren. En dikwijls moeten we ze aanvaarden op hún voorwaarden en op hún tijdstip en niet op onze voorwaarden of als het ons schikt. Maar als wij met oprechte aandacht en belangstelling naar ze willen luisteren, zullen zij waarschijnlijk naar ons toe blijven komen om te vragen. En als zij ontdekken dat zij ons kunnen vertrouwen met hun onbelangrijke vragen, zullen zij ons later misschien vertrouwen en met de meer gewichtige naar ons toekomen. Mogen wij het reinigingsproces in een ieder van ons hernieuwen, opdat wij een kracht in plaats van een belemmering zullen zijn voor degenen die wij het meest liefhebben. Ik getuig tot u dat het priesterschap goddelijk is. Wij hebben het ontvangen om anderen en onszelf tot zegen te zijn. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.