Zit ik lekker te genieten van een biertje en ben bijna vergeten dat de wereld bestaat uit idioten en de aangeschafte Epson printer die het niet doet. En de Wijchense opdrachtgeverin- die mij een uurloon wil betalen van 9 euro per gemeente uur. Het illegalen tarief.

Zie ik een lachende Minister President voorbijkomen en een nog meer lachende schuinsmarcheerder die S. heet die zeer tevreden zijn.

De Pluis is weer eens misselijk.

Wanneer is de grens bereikt? Simpel nu, door een bootje?

Ik weet niet of u tussen uw eigen zorgen door, kinderen met schulden, vergaderingen en het professioneel bukken in de gaten heeft wat er gaande is?

 

Een geweldig besluit: een uitgeprocedeerde asielzoeker die niets wil, de straat op te knikkeren. Hebben de zwaailichten met hun langzaam acties er zo meteen 3.3 % bij, kunnen ze gaan jagen op “anderen” omdat weer anderen, er last van hebben. De geschiedenis herhaalt zich.

Ouderen die geen zorg meer krijgen trappen we een verpleegtehuis in (huize: het laatste loodje), illegalen kun je vanaf vandaag onder de noemer non-generale pardon, per abuis doodschieten. Of als surrogaat hulpverlener in elkaar beuken, tijdens een gezellige stapavond. En een groep die we niet willen hebben maar eigenlijk wel wil, maar niet weet hoe- noemen we geradicaliseerd.

Geweldig, Heu tum! Jammer dan……..

Dan is de grootverdiener van de PVDA die de dwdd voorzit, nog angstiger? Ik bedoel, die zag een filmpje over de IS gekkies en fietste toen al harder naar huis met op z’n bagagedrager de gillende Dame Kelder.

 

Let op mijn woorden: straks ziet u in elke steeg een “zwarte of bruine” rondhangen die schijnbaar om problemen vraagt. 112, 113, 114-  En straks 666 voor gekke, enge mensen.

 

De gekozen oplossing heeft als uitgangspunt: het in stand houden van de politieke coalitie om verder te kunnen reageren. Het economisch beleid eerst, en dan de participatiegedachte.

Men vergeet schijnbaar dat voor een groei van een land, menselijke energie en creativiteit nodig is. Welzijn geborgd moet zijn en nieuwsgierigheid beloond moet worden.

De keuze is gemaakt, en de huidige regering zegt dat er duidelijkheid gekomen is.

Mijn ervaringen met (Gemeentelijke) ambtenaren is dat door het huidige beleid, menigeen al aan het water trappelen is. Hetzij door wegbezuinigde collega’s, hetzij door ontbrekende kennis. Maar het worden wel de opknappers.

 

Het broeit onder de Nederlandse mensen, en het draadje is gespannen.

En wat is het psychologisch individueel effect van broeien, broeien en draadjes die gespannen blijven?

Isolement, ontevredenheid, non concentratie, individueel belang, geweld, verzuim, onbegrip en generaties die niet mee kunnen komen.

 

Aan de andere kant van de wereld, die steeds dichterbij komt, worden mensen de boten ingejaagd richting Europa. Aan de overkant kijken de gekkies toe, hoe anderen worstelen met het opvangen van hun menselijke munitie.

 

Europa moet zich achter de oren krabben. Wat is globale participatie ook al weer? Europa bestrijdt zichzelf en is er druk mee.

De oplossing is niet zo maar te vinden, en het antwoord niet makkelijk te geven.

Of ik een Europeaan ben? Ik zou het niet weten. M’n bloedbaan is divers en mijn verbazing globaliserend.

 

Maandag is Koningsdag, de dag om even te vergeten. Dan happen we koek, zijn dronken, stoned en lopen we uitgedost over straat op zoek naar de liefde en een matpartij. Kijken we naar de zwaar gesubsidieerde Lex en Max. Zwaaiend naar hun volk, de onderdanen. Kinderen op dekens, die in al hun naïviteit spulletjes aan de man of vrouw brengen. Met in Ter Apel, kindjes achter een hek die al verkocht zijn. En dinsdag?

Dinsdag is alles weer voorbij. De manager roept. Wie is eigenlijk de vluchteling?

 

Ik kom nog wel eens in Nijmegen. De stad van de tweeverdieners, schuld, café-psychologen, gezelligheid en verborgen (geestelijk)  leed. De trendy studentenstad die zijn kansen ruikt. De  butler uit Somalië gaat daar zijn intrede doen, de Syrische liftboy komt er aan en de getraumatiseerde Libiër gaat het verkeer op het Keizer Karel plein regelen.

 

Seyss-Inquart, wie kent hem niet. Jaag ze op, grijp ze in hun kraag en deporteer ze.

Ik geloof dat ik m’n huis achter de kast een verborgen ruimte moet gaan maken. Het is tijd, de hoogste tijd……

 

De Pluis