Aargh!
Ik zit al de hele week met een liedje in mijn hoofd. Een liedje van de ‘Stones’, waarin Mick, met zijn toen nog jeugdige, scherpe stem, als eerste de zin ‘What a drag it is getting old’ zingt. Daarna hoor ik het licht irritante deuntje van een gitaar (denk ik) en begint de zin weer opnieuw. Het is het eerste wat ik ‘s ochtends hoor, nog voor de wekker gaat en het laatste, voor ik mijn nachtlampje uitdoe.

Hoe het komt? Ik ben bijna 40!! En nu hebben ze daarboven ook nog eens besloten om er bijpassende muziek bij te verzinnen! Alsof het zo al niet erg genoeg is!

Eigenlijk weet ik niet echt, waarom ik zo denk, maar het liefst ga ik rechtstreeks door naar de 50.
Wat is nou 40? Te jong om met pensioen te gaan en te oud om te gaan studeren.
Steeds meer hangende borsten, buik, billen en oogleden. Grijze haren en dan niet alleen bij je slapen.
Ontdekken, dat die leuke lach rimpeltjes van de laatste 10 jaar, toch echt wel een cm of twee gegroeid zijn in de lengte en in de diepte!

Dan de avondjes uit…
Vroeger ging ik drie avonden feesten en had ik maximaal een dag nodig om bij te trekken. Sterker nog, meestal ging ik gewoon meteen door naar mijn werk. Nu is het andersom!! Eén avondje lol is drie dagen bijkomen, als het niet langer is.

De kinderen worden steeds groter. En ik steeds ouder. Ze moeten binnenkort al belangrijke keuzes gaan maken. Keuzes waar ik zelf nog niet eens uit ben. Hoe kan ik ze er dan in helpen? Totale paniek af en toe.

Ik vraag me dan af, heeft iedereen dit? Elke ‘bijna veertiger’? Of is het een ‘vrouwending’? Of is het echt alleen iets van mij?…
Nee…dat geloof ik niet.
Gelukkig kan ik het allemaal nog wel een positieve wending geven…soms.

Dus als ik dan eens voor de spiegel sta, omdat ik bijvoorbeeld een feestje heb, lukt het me nog steeds om er goed uit te zien. Ik kijk stiekem, met half dichtgeknepen ogen naar mijn zwarte haarverf, boven op mijn badkamerkastje. En denk, joh, dat verven, kan best nog een weekkie wachten.
Ik hijs me, in wat ik dan ook uitgezocht heb om aan te trekken en maak me op voor een avond gezelligheid! Ik geniet van de aandacht. Ja, die krijg ik nog steeds genoeg. En ik geniet van de mensen om me heen.

Later, als de avond voorbij is en ik dan, moe maar voldaan, in bed lig, glimlach ik stilletjes in mezelf.
Eigenlijk heb ik al heel veel gedaan en meegemaakt in pas ‘bijna 40’ jaar!

Welterusten!

K’tje Rebel