Het is en blijft boeiend om ervaringen op te doen in de interactie met andere mensen. Het neemt een heel mensenleven om elkaars verschillen en overeenkomsten te ontdekken. Om anderen te verwelkomen, maar ook (weer) afscheid van elkaar te nemen. Om samen-op te kunnen gaan of elk afzonderlijk verder. Om van elkaar te leren en te groeien, om gedesillusioneerd te raken. Om passie te delen, of tegen elkaar op te botsen en boksen. Om je geliefd te voelen, of verguisd. Om te dromen en te delen. Om te -kunnen- zijn wie je bent. Kunt worden, zo je wilt.

Om nieuwe wegen in te slaan, of je te verschuilen in oude patronen. Omdat die tenminste ‘veilig’ voelen. Bekend zijn. Omdat die ‘voldoen’, zolang er niets anders voor in de plaats komt. Een valkuil van veel volwassenen. Teruggrijpend op eerdere ervaringen, angst voor het ontdekken en aangaan van geheel nieuwe. 
Niets en alles.. is zo mens-eigen.
Het leven is een onafgebroken stroom van ervaringen. Van nieuwe en vergelijkbaar eerdere. Van onontgonnen gebieden en reeds eerder begane paden. Waardevol voelt het om aan beide zijden van intermenselijke issues te hebben gestaan. Al kan dat soms een prachtig of pijnlijk, maar ook inzichtelijk besef opleveren. Het maakt je blik breder dan je eigen straatje. Je wereld groter dan jouw eigen werkelijkheid. Mensen zijn zo verschillend ..zo uniek. Wat spreekt je aan, wat drijft je weg.. Wat verbindt, en wat stoot af. Hoe los je dingen op, hoe blijven zaken onverenigbaar. Mensen maken gezamenlijke, maar ook elk hun eigen ontwikkelingen door. En een ieder doet dat naar eigen kunnen en vermogen. Elk in z’n eigen tempo. 
Op z’n eigen tijd.

 
Boeiend… een boei, een strohalm, een baken, een anker, een ijkpunt van vaarwater. Maar ook betekent geboeid liggen -of zijn- dat er niet gevaren kan worden, omdat het schip op de bodem van het water rust. Dan moet een houten romp vanaf het berghout verder opgehoogd worden, een boeisel worden aangebracht. Dat vereist interventie, actie, om verder te kunnen varen. Maar ook betekent ‘geboeid’ zijn, dat iets je figuurlijk gezien geheel bezighoudt. Aantrekkingskracht, gefascineerd, gebiologeerd en geïntrigeerd zijn. 
In negatieve zin heeft het iets in zich van gekluisterd en geketend voelen, van beknelling en beklemming. Van ruimte en vrijheid wensen, van willen en kunnen en mogen ontdekken. Van het verlangen.. geboeid te willen raken. Zoals de wereld van kinderen steeds breder en  intrigender (dus boeiender) wordt. En zij zich (dus) willen losmaken van structuren, verboden en geboden. Mens-in-ontwikkeling ‘eigen’.
Boeien… een interessante, aandachtsvolle synthese.