Code geel, is de blije boodschap die uit de telvisie komt. Het gaat regenen en er komt waarschijnlijk een storm aan. U bent gewaarschuwd. En of dit belangrijk is, althans dit zegt de mimiek van de dame op de buis. En bij code geel, trek je een code geel gezicht.

Lekker belangrijk, denk ik dan. Als het regent ben ik oh zo blij dat ik honden heb. Ik haat regen en kou.

Maar bij sommigen gaan de haat verder, dan het uitlaten van drie honden.

In hetzelfde televisie programma zijn een paar experts opgetrommeld, die hun meningen geven over het offensief wat gaande is tegen de macht en kracht van IS.

Allerlei oplossingen en adviezen vliegen links en rechts over het scherm.

Maar wat ik niet hoor is, wat al dit vreselijke gedoe doet met mensen die het moeten ervaren.

Wat het met je doet als je familie weggebombardeerd is, het geluid van een vliegtuig gelijk staat aan de mogelijkheid van een bom die op je dak valt, artsen die roeien met de riemen die ze hebben omdat er nauwelijks medicijnen voorhanden zijn of de opkomst van andere groeperingen, die inmiddels op zoek zijn naar zieltjes in den verre.

Het beeld wat menigeen van IS heeft wordt verstevigd dor de social media, het gedrag van politici, nieuws in de kranten en constante stroom die ons via de beeldbuizen bereiken.

We bombarderen IS, maar in essentie bombarderen we een idee en denkbeelden. En kunnen we daarvan winnen? Ik zeg; nee.

Wat we hierdoor met overtuiging creëren is haat.

Net zoals wij hier in Nederland afhankelijk zijn wat de ander ons wil vertellen of laten zien, zo wordt de ander door verhalen, belevingen en allerlei voedingsbodems die dicht bij hen staan, voorzien. Of partijen willen of niet!

Oorlogsslachtoffers lopen trauma’s op die behandeld moeten worden, wil je een trauma dragelijk kunnen maken. Haat en vijandschap, kunnen anders het hart zwaar maken. Het gevoel kan verwerkt worden, mits….

Haat, boosheid, woede etc kunnen gedrag veroorzaken, wat zich manifesteert in allerlei gevolgen die hieruit kunnen voortvloeien.

De opvang van vluchtelingen is vanuit moralistisch en ethisch oogpunt een juiste. Een volledige integratie ook, net zoals een behandeling als je ziek bent.

Los van het feit dat ik ver af sta van opruiende teksten ongeacht of je als je expert te boek staat of niet, haat moet bestreden worden door een individueel gerichte aanpak.

Werk is belangrijk, eten is belangrijk, vrienden zijn belangrijk, familie is belangrijk en acceptatie is belangrijk. Als je het aankunt.

Het niet open staan voor erkenning van zaken als woede, haat, etc zal op lange termijn, een deel van de Nederlandse samenleving ontwrichten. Op individueel en collectief niveau. Bij jong, oud, man of vrouw.

Kritisch zijn mag en moet, de vrijheid van meningsuiting staat, maar de kern van een vraagstuk mag niet vergeten worden. Een antwoord heeft een ieder, maar de essentie ontdekken is een vraag van een andere orde.

Blijf roepen dat elke Moslim een hufter is, en uiteindelijk zal de hufter opstaan. Maar wie is dan, eigenlijk de hufter?

Code geel, code geel. Wat een takkengevoel is het, als de regen tegen de ramen uiteen spat. Joop haat regen, hij ook al?