Het laatste concert waar ik naartoe ben geweest is van Jah Cure geweest. Wat een stem heeft die man! zucht…. Ik heb iedere minuut genoten, toen hij eenmaal on stage was tenminste, ik vond het voorprogramma van zijn drie zangeressen niet al te bewonderenswaardig. Als ik me ga afvragen waarom ze niet leuk alle drie van die kleurige rasta jurken aan hadden kunnen doen en wat een vreemd figuur die ene heeft. Dan is de muzikale smaak er toch echt uit kan je stellen.

Met een grote groep mensen die allemaal voor hetzelfde komen en allemaal zin hebben in een geweldig optreden. Je weet dat die artiest zich helemaal te blubber zit te smoken, dus die heeft t ook erg naar z’n zin. (helaas merk je soms ook dat ze dan misschien beter op vakantie hadden kunnen komen, omdat ze dan geen echte zin meer hebben om te komen werken maar dat terzijde, we wonen tenslotte in jointland, deal with it)

De man die ik geen enkel effect zag hebben van de jointjes was Elephant man. Maar ik weet niet genoeg van de uitwerkingen van dope op ADHD. Aan de andere kant is hij misschien een artiest die zijn werk zo serieus neemt dat hij alleen rookt als hij vrij is. Zou ik persoonlijk iedereen aanraden, maar what do I know. Ik werd gratis “hoog” van de meerook tijdens dat concert.

Ik werd op een andere manier naar hoger sferen gebracht tijdens een concert van Carimi. In de zomer, in een tent waarop het onophoudelijk heel hard bleef regenen maar waar wij binnen met een precies groot genoeg groepje het hele lange geweldige concert heerlijk hebben gedanst. Zalig. Daar doe je het toch voor. Hele einden afleggen en als je er dan bent is t precies net nog ietsjes beter dan je stiekem had gehoopt. Dat je dan onderweg terug naar je auto tot je knieën in de modder loopt is gewoon niet zo erg op dat moment. Dat is pas erg als je je schoenen de volgende dag moet weggooien.

Want ook al sta je met z’n allen meestal in t donker, je trekt toch iets leuks aan naar een concert. Het is en blijft een avondje uit. Neem Boyz II Men nou, die hebben zelf ook keurige driedelige pakken met hoeden en dassen aan en geven rozen aan de dames voorin, ellenlange liefdesverklaringen aan het Amsterdamse publiek want hier was hun buitengaatse carrière begonnen. De show staat als een huis en na t luidkeels mee bleren van alle hits en de nieuwe single voel je je zo geweldig dat je nog lekker even blijft plakken en een uurtje blijft dansen. Blijkt dat ze boven onze hoofden ook zelf nog zijn blijven chillen in hun gewone steetdudds. Dan voel je je toch als publiek ook wel gewaardeerd dat ze niet meteen wegrenden naar het hotel he.

Het duurde ook lekker lang en er was weinig moeite nodig om ze terug te krijgen voor nog een aller allerlaatste nummer. Nee dan Jah Cure (oh, zucht die stem) die had misschien diarree gekregen van alle rokerijtjes, want die was wel erg snel weg en niet over te halen om nog een laatste nummer te doen.