• De meningsvrijheid is vastgelegd in artikel 7 van de wet en wordt dus als grondwet beschouwd. Het recht om in vrijheid een mening te kunnen vormen en in vrijheid te uiten, is één van de absolute voorwaarden voor de democratische samenleving. Het is geen absoluut recht en mag door de Overheid ingeperkt worden, etc. etc. –

 

U begrijpt dat de aankondiging van het Openbaar Ministerie om mogelijk een politicus te vervolgen voor de uiting van een mening ook mij als mens, columnist, als auteur diep raakt.

Ik heb een aantal letters uit de aanhef van deze column benadrukt om de kracht van het woord (Meningsvrijheid) in mijn optiek te ontleden.

Wat is vrijheid? Een woord wat heden ten dage door de gehele Nederlandse samenleving heen gaat, en te pas en te onpas wordt ingezet om de eigen gekozen woorden, gedachten te versterken. Vrijheid wijst naar het feit dat je ongeacht de situaties die er zijn, vrij bent om een keuze te maken. Maar ook waarop de ander de rechten van de ander respecteert, die een vorm van vrijheid op zelfbeschikking geeft. De vrijheid op mogelijkheden is ook vrijheid net zoals de Sociale Vrijheid. En de vrijheid om te doen wat je leuk vindt, zonder enige beperking door vooroordelen van jezelf of door de ander, wat kan of zoals het hoort.

Het recht? Een complex systeem van regels waarmee de mens de samenleving ordent. Met andere woorden, wat je wel en wat je niet mag doen.

Absoluut? In de context van deze column betekent dit, dat er iets gezegd wordt wat in elk opzicht en zonder beperking waar en geldig is.

En als piekeraar voeg ik er nog een woord aan toe. Waarheid? De waarheid is altijd een eigenschap van een uitspraak, een gedachte over een werkelijkheid en nooit over de werkelijkheid zelf. Wat dit laatste ook voor een ieder mag betekenen.

 

Als je op deze wijze naar de vrijheid van meningsuiting zou willen, kunnen kijken is het niet zo eenvoudig om te oordelen door de stempel goed of fout erop te zetten als iemand al dan niet publiekelijk uitspraken doet over iets of iemand.

Natuurlijk spelen er ook andere zaken mee die niet zo nadrukkelijk in artikel 7 beschreven staan. Denk aan opvoeding, het leven wat geleefd is of wordt, de persoonlijke ervaringen, geluk, de manier waarop er naar de omgeving gekeken wordt en het effect van herhaling en beïnvloeding.

Maar terug naar het besluit of het Openbaar Ministerie juist handelt, ook in de ogen van een burger als de Pluis?

De Pluis vindt dat het verkondigen van een mening mag maar niet moet. Altijd.

 

Een complexe zaak. Laat ik eens voortborduren en vooruit lopen op de eventuele zaak, en dat er een veroordeling zou volgen? De impact zou groot kunnen zijn, ook voor de Pluis.

Als columnist en auteur ( de uitgever gaf bij mijn laatste boekje zelf aan dat het op de grens geschreven was, maar besloot toch om het uit te geven) ben ik gewend om de woorden te gebruiken die in mijn optiek mijn waarheid tot leven brengt.

En als een lezer van mijn columns, mijn boekjes besluit om aanstoot te nemen aan mijn meningen en gebruikte woorden, dan is een weg naar de rechterlijke macht ook een weg. Natuurlijk, deze weg is er gelukkig altijd geweest maar het aanstoot nemen aan, krijgt een andere dimensie dan tot nu toe het geval is geweest.

 

Wat zou het kunnen betekenen voor (gegeven) reacties, social media, kranten, billboards, etc. waar meningen, stellingen weergegeven worden?

Dan staat een ieder van ons voor een keuze. Spreken, schrijven of liever zwijgen? Ook deze website kan uit de lucht, Youp van het Hek kan (nu al) gaan rentenieren en is de gedachte belangrijker dan het gesproken woord geworden.

 

Ik heb al gekozen en kies voor de vrijheid. Ook dus voor die van de ander, hoe lastig het soms ook is! Maar daar heb ik een prachtig middel tegen: mijn absolute Vrijheid van Meningsuiting!

 

De Pluis