Ergens heb ik er moeite mee. Jezelf op een voetstuk zetten, dat is nogal wat. Je bent al snel arrogant. Daarbij.. Ik wil je ook niet kwetsen. Ik heb getwijfeld, hoor. Hou ik het voor me? Maar ik denk toch dat je het beter van mij persoonlijk te horen kunt krijgen. Vroeg of laat kom je er toch achter…Vandaag heb ik te horen gekregen…Vandaag heb ik te horen gekregen dat ik de liefste moeder van de wereld ben. De liefste. Van de heeele wereld. En ja, dat betekent dus dat jij dat niet kunt zijn.

Als bewijs heb ik een certificaat en een kralenketting. En ik draag hem met trots tijdens het koken, het dansen en bij het vuil wegbrengen. Ook al is hij wel 3 kilo zwaar en levert hij me blauwe striemen in de nek. Maar af doen, dat is gewoonweg niet toegestaan..

Heel erg verbaasd was ik toch ook weer niet met deze titel. Ik stam namelijk af van de directe lijn ‘liefste ouders’. Zo was mijn moeder zelf ooit: ‘de liefste moeder van de wereld’, mijn vader: ‘de liefste vader van de wereld’ en mijn opa en oma waren op hun beurt ook ooit: ‘de liefste vader en moeder van de wereld’. Het zit wel een beetje bij ons in de familie. We geven het gewoon door in de genen.  Dus, het was een klein beetje ‘wachten op’.. Maar dan nog.. Zoals met dit soort dingen, komt het toch altijd vrij onverwacht, je bent er ook nooit echt op voorbereid.
En ik begrijp het wél, want ik ben ook eigenlijk heel lief. Zo klim ik in de touwpiramide, sjouw ik als een balkende ezel door de sneeuw met 2 slees, doe ik net of ik kopje onder ga in het zwembad, ik bak cupcakejes, ik speel boot in het bed en ik lach 10 keer heel hard om ‘blote billen’( ook al ben ik ze nu echt wel zat), ik druk me op zoals vaders dat doen, mijn zoon ligt dan met zijn gezicht onder me en trekt me elke keer naar beneden voor een kus (geweldige work- out, ik raad het je aan!), ik stoei en speel verstoppertje en doe dan net alsof ik niet zie waar hij zich bevindt. Dus zeg zelf…ik ben gewoon ook echt wel heel lief.
Ik ben zelfs zo lief dat hij met me wil trouwen.
Wanneer een man van 56, in zijn midlife crisis, beslist in het bootje te stappen met mij, na 4 mislukte huwelijken, ja.. daar kan ik me dan wel iets bij voorstellen. Maar deze man, 4 jaar! Hij heeft een heel leven voor zich! Een leven vol kansen, mogelijkheden en prachtige vrouwen. Nee, hij kiest dan toch voor mij. Hij…hij vindt mij de liefste!
Dat is heel bijzonder. ‘De liefste moeder van de wereld’. Een titel die je met zorg moet dragen, samen met die verdraaide 3 kilo zware kralenketting.
En de appel valt wederom niet ver van de boom. Hij is zelf namelijk nu al ‘het liefste jongetje van de wereld’.
Dus vandaag heb ik besloten: van mij krijgt hij morgen óók een certificaat….
Mét 3 kilo zware kralenketting…
De appel valt niet ver van de boom
Stem op deze column!