De Pluis

De grote onschendbaarheid

Een klein stukje terug in de geschiedenis.

Het jaar 1231, Keizer Frederik 11 bedenkt de ambtenaar als dienaar voor de Vorsten. Waarna in de 19e eeuw het besluit viel, om de ambtenaar te onderwerpen aan de staat en de wet. En tijdens de Franse revolutie hebben ze ambtenaren status gemoderniseerd, en werd het model van heden ten dage gecreëerd. Een individu met een eenzijdige rechtshandeling die door de Overheid is samengesteld, en niet zoals in de relatie werkgever/werknemer, die tweezijdig is. Om in 1929 de rechtspositie van de ambtenaar te waarborgen. Kortom, een van oorsprong belangrijke functie, en dat is het nog steeds. Gezien de taken en verantwoordlijkheden die de ambtenaar erbij krijgt wordt  hij of zij nog veel belangrijker als het gaat om controle en uitvoering van de scala aan wetten die voor de deur staan. Maar tijden veranderen en mensen behoren mee te veranderen. Ook de ambtenaar.

Ik lees dat in Arnhem een Wethouder eieren voor zijn geld gekozen heeft omdat hij een gaatje in zijn begroting heeft van een tonnetje en nog wat, in het kader van de Mode. Zijn collega meldt dat ze wel klaar zijn voor de Wet Jeugdzorg omdat, en ik citeer: ze heel hard werken! Even een miljoentje of 30 kwijtgescholden wordt van onze Cubaanse vrienden. En het verspreiden van kinderporno van een bijna-ambtenaar geen reden is voor ontslag en Nijmeegse ambtenaren besloten hebben om met veel bombarie, een tijdscapsule in de nieuwe brug te gaan metselen!

Ik begrijp dat niet alles lukt in het leven, waar ik een levend voorbeeld van ben (daarover een andere keer, meer), maar het is dagelijkse kost geworden wat het ambtenaren-ras allemaal uitspookt en ook aan het licht komt. Een mijn suggestie aan de ambtenaren bazen is, om ook eens te bezien of de individuele competenties van de ambtenaar wel toereikend zijn om de toekomst in te gaan?

En dan blijkt dat de wet uit 1929 waarin de onschendbaarheid is vastgelegd, een sta-in-de-weg-wet is. Immers, het niet toegerust zijn voor een taak luidt de weg in voor overbodigheid. Wat mede in de hand gewerkt wordt door een korte termijn visie als het gaat om het tijdig investeren in de kundigheid, die noodzakelijk is voor dezelfde ambtenaar. Maar om altijd maar gered te worden door de onschendbaarheid, gaat mij een beetje te ver.

Ik hou m’n hart vast, als dit allemaal maar goed gaat?