Ik lees en hoor tegenwoordig, dat het prachtig Latijnse woord Excüsäre met regelmaat tot mij komt.

De “ Steur” spreekt het woord uit richting nabestaanden van oud Minister Borst. De (heren) Boer ook. Die gedachten heeft over elke niet werkende, om ze volgens de IS methodieken op andere gedachten te brengen. Een Zalmpje die het woord uitsprak, en nu toch zijn zin krijgt. En de NS draaier die het ook zachtjes deed, en nu een paar ton mee krijgt omdat anderen vergeten zijn z’n ontslagbriefje toe te sturen. Dus die is net niet een Hans de Boer lullo, mazzelpik!

SVB, Wethouders, Gemeente ambtenaren en de Capo der Gelovigen uit Italië die er zelfs zijn hobby van gemaakt heeft. De NAM Baas moest wel, ondanks dat het hem niets doet. Politie en de Staatsloterij bazen kunnen er inmiddels ook prima mee omgaan.

Mijn welgemeende excuus met een “nederig” knikje. Het is voldoende om er mee weg te komen, overal mee weg te komen. En over tot de orde van dag, er is genoeg te doen!

Leuk, je doet zelf iets fout of je bent er verantwoordelijke voor, gebruik het Latijnse woord en de wereld er om heen is weer stil.

Ik zie de OM meneer emotieloos allerlei moeilijke woorden uitspreken. Ambtenaren in eenvoudige krantenberichten hun wachtgeld veilig stellen en zonder tromgeroffel, ophouden met het openbaar bestaan. En allen maken gebruik van het eenvoudige Latijnse woord.

Laat ik maar beginnen oprechte Pluis excuses aan te bieden:

Excuses aan de ouderen die in stilte lijden door een ontbrekende zorg. Excuses aan de bootvluchtelingen die met duizenden verdrinken en nu door Brussel legaal mogen verzuipen. Excuses voor het gedrag van menig Bestuurder die er met de kas vandoor is gegaan.

Excuses voor het gedrag voor een groot deel van de Nederlandse samenleving die klakkeloos alles accepteert, en in terras zuipende veroordelende, eenheidsworsten zijn getransformeerd. Excuus aan de hulpverlener die door de roeping van hun vak, balanceren tussen frustratie en plicht. En oprechte excuses voor het gedrag van menig werknemer al dan niet in Overheidsdienst, die te laf is om op te staan om een waarheid uit te spreken.

Kijk dat zijn nog eens excuses!

Dat deze column geen stemmen zal krijgen, dat is voor mij wel duidelijk. Maar het vrije, geschreven woord is voor mij hetzelfde als ademen met een geweten. En veel heb ik niet, maar een geweten heb ik wel.

Succes vandaag op uw werk mocht dit voorhanden zijn. Denk na over de prachtige vakantie die u voor ogen heeft, hoe u in stilte de eindjes aan elkaar denkt te knopen. Hoe u ervoor kunt zorgen dat uw kindjes tevreden blijven om niet uit de school te klappen en kijk ’s-Avonds hoe er vast weer excuses aangeboden worden door hen,  die hun eigen comfortzone in stand willen houden. En vergeet ook niet om uw ogen, met regelmaat te sluiten!

Ik ben misselijk, oprecht misselijk als ik het woord weer uit een beeldscherm hoor komen of het in de kranten lees.

Nederland is een excuus land geworden met een roedel aan volgers. De leeuw is het symbool in de heraldiek. Van kracht en moed.

Voor wie geldt dit eigenlijk nog?

De Pluis