Yes, het is gelukt. Lekker hoor. Het voelt goed, want het is positief. Het stelt mij gerust, want ik heb voorlopig geen zorgen meer. Ik voel me gewaardeerd, omdat er een beloning tegenover staat.

Met dat gevoel loop je op een vrijdagavond naar huis. Het stoplicht springt op groen. Doorlopen. Dat kan je doen, maar het is verstandig als je toch even om je heen kijkt. Had ik dat niet gedaan, dan was ik zeker slachtoffer geworden van een ongeluk, veroorzaakt door een – excusez le mot – domme en onzorgvuldige autobestuurder. Een chauffeur die luisterend naar harde muziek doorrijdt en zijn voet harder op het gaspedaal drukt om mij flitsend vóór te zijn. Politie bellen heeft geen zin. Negeren was de beste optie om nog te kunnen genieten van de geleverde prestatie. Dit soort ongeregeldheden zijn te voorkomen door onder andere de verkeersregels en het beboeten van degenen die zich niet aan de regels houden. Dus, ik maak me geen zorgen.

Vervolgens gearriveerd op het station, waar de trein ook vandaag een vertraging heeft. Je stapt in en er is geen enkele zitplaats vrij. Sterker nog, staand kun je moeilijk een vrije plek vinden, omdat de trein propvol is. Je kan een klacht indienen. Gelukkig is er ‘Landelijk Overleg Consumentenbelangen Openbaar Vervoer’ waarbij de consumentenorganisaties de belangen van de reizigers behartigen. Ook in dit geval zou ik zeggen dat ongerustheid onnodig is.

Uiteindelijk kom ik thuis aan. Ik ben nog in een opgewekte stemming, maar na een poosje hoor ik een geschreeuw van de ruziënde buren, die regelmatig elkaar in de haren vliegen. Naar mijn mening is de bezorgdheid ook in deze situatie een vreemde eend in de bijt, want dit probleem is wel op te lossen door argumenten met elkaar te wisselen en/of relevante autoriteiten in te schakelen.

Die ruzie was voorbij en ik wilde uitrusten en genieten van de welverdiende, maar tijdelijke zorgeloosheid. Ik voelde me omsingeld door de stilte. Sst! Ogen dicht! Genieten van een fijne stilte, maar wat hoor je dan? Tik, tik, tik. Het tikken van de klok verstoort. Dit belemmert je te genieten van de stilte. Het impliceert dat het verstrijken van de tijd en het naderen van ‘het einde’ op de loer liggen. Ik maak me nu wel zorgen. Was de bezorgdheid maar overbodig zoals in de voorgaande situaties. Eenvoudigweg de klok stilzetten is helaas geen optie, want de tijd tikt door.