Een beetje zorgen had ik wel, eerlijk is eerlijk. Zou Geert zijn woorden om kunnen zetten in daden. Zou DENK, denken dat ze het echt voor het zeggen zouden krijgen? Zou een zeker Jan hele bevolkingsgroepen tegen elkaar op kunnen zetten?

Niets van dit alles. De combinatie van economische groei, een Turkse relledel, uitgesproken dromen, retoriek, aanspraak maken op je culturele verplichting en faliekant foute peilingen, waren de issues om geen wonderen te verrichten.

Oké, zoals gebruikelijk een avond experts die hun betaalde zegje mochten doen. Maar in essentie: de komende jaren blijft alles bij het oude.

De bezuinigingen gaan door, de zorg zal onveranderd minimaal blijven, de werkende klasse is de klasse en de spagaat tussen bevolkingsgroepen, zal zich verder verbreden.

Ben ik blij met de verkiezingsuitslag? Nee, de Pluis niet!

Ik had gehoopt om een radicale omslag. Een “ ander” sociaal gezicht, een andere marktwerking en vooral een brug, die zou zorgen voor ontmoeten,

Maar helaas pindakaas.

De cultuur van mijn land zal als boksers in een ring zijn. Op voorhand de handen in de lucht, de ander bewust en onbewust schade toe brengen waar je zelf niets van merkt voor maar één ding: de glorieuze eigen roem.

Als éénvoudig Burger maakt ik dagelijks mee en beleef de gedeelde verhalen van hen die zich niet kunnen of willen onderscheiden. Die het ondergaan. Hoe schril zijn de contrasten van de niet te verwerken teleurstellingen die groot en diepgeworteld zijn, en hoe sterk is de individuele overlevingsdrang in de dagelijkse praktijk?

Jaren geleden heeft de Politieke keuze die wij gemaakt hebben, er toe bijgedragen dat de manier van denken en handelen getransformeerd is. Een leider heeft een visie en onze Politiek leider heeft laten zien daarover te beschikken en te vertalen in daden. Grenzeloos ondergaan u en ik dit, in een sirene stilte.

Waar is de betekenis gebleven van woorden als: participatie, collectief, open, verdraagzaamheid, respect, confrontatie, protest, gehoord worden, de jeugd heeft de toekomst of de sterken helpen de zwakkeren?

Ik ben het verleden die op zijn “ oude dag” zeven dagen in de week echt werkt, ogen heeft om te zien en een hart heeft wat nog steeds klopt.

De Pluis is een fossiel, en zo is het!