Maximale inspanningen leveren om het geluk te bereiken, leven overeenkomstig de wetten van de natuur en dan, wanneer de dingen anders lopen dan je had gehoopt, toch je lot omarmen, ja, het maken van onderscheid tussen de dingen waarop je invloed kunt uitoefenen en de dingen waar je geen invloed op hebt en dan door dat laatste je niet van de wijs te laten brengen.

Want stel nou eens dat een demon aan je verschijnt met de vraag of je jou armentierige leven opnieuw wilt leven, inclusief de kanker waaronder je gebukt gaat, dat je alles weer zult ervaren alsof je het voor het eerst meemaakt en je zegt welgemeend “ja, nog duizendmaal”, dat dan je liefde voor je eigen lot is geslaagd. Ik moet er niet aan denken.

Het ja zeggen tegen de aftakeling van je eigen lichaam, dus geen Zwitserlevensgevoel, wel oud worden maar nooit op reis gaan, niet actief zijn, niet welgesteld en dan toch zeggen: “Ik hoop dat ik er ook bij ga horen!” Aftakeling die onvermijdelijk is, ouder worden terwijl de gezonde levensverwachting niet toeneemt, waarin lichte beperkingen overheersen zoals moeite met lopen en problemen bij huishoudelijke activiteiten.

En om de kwestie nog erger te maken, u heeft uit financiële nood zes maanden lang de premie van uw zorgverzekering niet meer kunnen betalen waardoor uw zorgverzekeraar u aanmeld als wanbetaler bij het CAK. U moet dan aan het CAK een premie betalen die veel hoger is dan de gewone zorgpremie en dat wordt dan ‘bestuursrechtelijke’ premie genoemd, En dan toch duizend keer je lot omarmen?

Denk hier eens over na! Jezus onderging en doorstond alle menselijke moeilijkheden in zijn totale volledige omvang, naar menselijke maatstaven, zodat Hij kon wéten op welke wijze Hij ons te hulp kon komen (of bij te staan) naargelang onze zwakheden. Hij ként dus onze worstelingen, ons hartzeer, onze verzoekingen en ons lijden, want Hij heeft die als essentieel onderdeel van zijn verzoening allemaal zelf ondervonden. En daardoor stelt zijn verzoening Hem in staat om ons te hulp te komen – om ons de kracht te geven alles te dragen. Hij deed dat volledig vrijwillig ‘opdat zijn binnenste met barmhartigheid wordt vervuld, naar uw lijden, opdat Hij naar uw lijden zal weten hoe Hij alle mensen te hulp komt naargelang hun zwakheden.’ (Zie Alma 7:12.)

Onze dierbaren en wij zelf kampen met ziekte. Er zijn momenten waarop ieder van ons ook pijn ervaart wegens traumatisch letsel of andere lichamelijke, mentale of ouderdomsproblemen. Ieder van ons lijdt en treurt in verband met de dood van een dierbare. Velen maken teleurstellingen in hun echtscheiding of persoonlijke verantwoordelijkheden, familierelaties of werk mee.

Er staat nergens in onze geschriften dat wij, als wij dit duizend maal omarmen, pas geslaagd zijn. Mijn ervaring is dat ik van mijn beproeving leerde. Hoewel ik er toen flink onder leed, ben ik, nu ik erop terugkijk, dankbaar dat er geen snelle oplossing voor mijn probleem was. Omdat mijn omstandigheden mij er vele jaren bijna dagelijks toe dwongen om mij tot God te wenden, leerde ik hoe ik moest bidden, hoe ik antwoord op gebed kon krijgen, en hoe ik op een zeer praktische manier geloof in God kon hebben. Ik heb mijn Heiland en mijn hemelse Vader leren kennen op een manier die misschien anders aan mij voorbij was gegaan of waar ik anders veel langer over gedaan had. Ik heb geleerd om met mijn hele hart op de Heer te vertrouwen, om Hem dagelijks te raadplegen en te mogen constateren dat al mijn beproevingen voor mijn bestwil zijn geweest, ik heb er een hoger doel mee bereikt, ik ben dankbaar dat ik het heb mogen ondergaan en dat ik de zekerheid heb gekregen dat het alleen maar bij dit ene leven blijft en dit getuig ik in Jezus naam. Amen.

De liefde voor je eigen lot? Duizend maal?
Stem op deze column!