Zo rond de klok van vijf uur in de vroege avond waren de straatlantarens aangegaan. Niet lang daarna was ik thuis gekomen om mezelf even snel te douchen, om te kleden, mijn telefoonbeantwoorder af te luisteren, enkele telefoontjes te plegen, om snel wat te eten en twee uur later reed ik in mijn zilvergrijze Fort Taunus Giha 2.8 met zwartleren dak over de Regentesselaan in Den Haag.

De koplampen van mijn auto hadden door de neerstromende regen minder effect in het uitzicht maar dat kon mijn spanning niet bederven. Ik was op deze zaterdagavond onderweg naar een voor mij onbekend adres in Scheveningen.

Ik reageerde op relatie advertentie`s uit een advertentiekrant die ik bij de benzinepomp kon kopen. De advertentie waar ik dit keer op gereageerd had en waar ik nu voor in de auto zat zag er als volgt uit. Jonge donkerblonde vrouw, 32 jaar zonder kinderen zoekt via deze onsympathieke weg een lieve man van 35/40 jaar met goed karakter. Mijn hobby`s zijn gezellig kletsen, lang uitslapen, tv-kijken, wandelen, terrasje pikken, kamperen en paardrijden. Kinderen geen bezwaar. Brieven onder nummer ……. Ik was negenendertig dus in de doelgroep om een brief te schrijven en ik had dat, zoals op al zulke advertentie`s, gedaan met de gedachten dat je nooit kan weten hoe een koe een haas vangt.

Meestal kreeg ik geen antwoord en als ik wel antwoord kreeg dan was het óf een afwijzing óf een antwoordbrief waar in, om meer informatie werd gevraagd óf een antwoordbrief met telefoonnummer wat ik altijd belde om in ieder geval te laten weten dat ik de brief had ontvangen.

Soms werd voor een ontmoeting op een neutraal adres een afspraak gemaakt om met elkaar van gedachten te wisselen maar meestal bleek de dame toch niet de juiste vrouw voor mij te zijn. Alleen Carla die op de Dierenselaan woonde was een echte vrolijke spetter waar ik goed mee voor de dag had kunnen komen. Onze ontmoetingsplaats was het Gouden Hooft in het centrum van Den Haag tegenover de Haagse toren van de Sint Jacobskerk en ik vond het jammer dat zij mij niet zag zitten.

De Regentesselaan lag er in de herfst maar troosteloos bij. Vroeger was dit een laan van aanzien. De hogeherenhuizen stonden er nog wel maar de dokters, advocaten, notarissen en tandartsen waren bijna allemaal verdwenen. Nu werden deze huizen door gewone mensen bewoond. Dit stukje Den Haag was steeds meer in verval aan het raken. Aan de Regentesselaan was dit nog niet zo erg te zien maar de straten die daar op uit kwamen, en dus ook de Newtonstraat waar ik mijn woning had, waren de laatste jaren overspoeld met buitenlanders. De drugs verslaving met al zijn problemen daar omheen had enige jaren geleden in de buurt zijn intrede gemaakt waardoor de meeste mensen van aanzien naar andere plaatsen waren verhuisd.

Toen ik bij de Laan van Meerdervoort rechtsaf ging richting filmtheater Metropole Tuschinski, dacht ik aan mijn brief waarmee ik op de advertentie had gereageerd.  ‘Geachte donkerblonde vrouw. Door middel van deze brief reageer ik op uw advertentie in de Particulier. Mijn naam is Jan en ik ben 1.83 meter lang, kort geknipt donkerblond lichtgrijzend haar, bril dragend, klein buikje, goede verschijning, representatief, 39 jaar. Mijn hobby`s zijn; knutselen, muziek, auto rijden, lekker eten, koken, uit eten en ik bespeel drie muziekinstrumenten orgel, accordeon en keyboard. Ik hou van Nederlandstalige muziek en Engelse love songs. Ik ben romantisch en hierdoor is het strelen en knuffelen van de andere sekse mijn favoriete bezigheid. Hopende op een positieve reactie van u verblijf ik hoogachtend.’

Boven aan de brief had ik mijn naam, adres en telefoonnummer geschreven en een week later had bij mij de telefoon gerinkeld. Zij had haar naam gezegd en waarom ze had opgebeld en toen had zij direct een afspraak gemaakt voor bij haar thuis. Dit was iets wat ik nog nooit eerder had meegemaakt want altijd werd er door de telefoon eerst een uurtje gekletst en dan op neutraal terrein zoals een restaurant afgesproken.

Ongeveer vierweken geleden kwam er constant een witte rookpluim uit mijn uitlaat en het water niveau in mijn radiator moest ik na elke rit bijvullen. Met dit probleem was ik naar de automaterialenwinkel op de Beeklaan gereden en daar hadden ze mij het advies gegeven om een radiatorpil, wat een vette substantie met balletjes in een blikje bleek te zijn, in de radiator te doen en dan een flinke rit te gaan maken. De balletjessubstantie zou zich dan in het hete water oplossen en zich gaan nestelen in alle gaatjes zodat het water niet meer uit het koelsysteem kon ontsnappen.

Toen ik bij Metropole Tuschinski linksaf de Carnegielaan in reed zag ik in mijn achteruitkijk spiegel dat de uitlaat van mijn Taunus Giha niet meer rookte. Dit probleem was dus verholpen en voor de rest was mijn auto in een goede conditie. Voordat ik er erg in had was ik al op de Stadhouderslaan waar ik linksaf de Raamweg op reed. Bij Manurodam aangekomen reed ik het benzinestation op om daar te stoppen voor het kopen van een bosje bloemen. Bij het uitstappen zag ik een roodwitte kat haastig de weg oversteken om vervolgens onder een geparkeerde auto te verdwijnen en direct waren mijn gedachten bij Basje.

Twee jaar daarvoor had ik met geelzucht ziek op bed gelegen en in een van die nachten had ik constant een kat horen miauwen waardoor ik uit bed was gegaan om een onderzoek in te stellen maar had niets kunnen vinden. Toen ik de volgende ochtend terug was gekomen van het ziekenhuis waar ik mijn bloed had laten prikken voor een ziekte analyse en voor de deur van mijn woning mijn huissleutel in het slot stak hoorde ik het miauwen weer.

Het kwam uit de motorkap van de auto die bij mij voor de deur geparkeerd stond. Ik ging op zijn rug liggen om de auto aan de onderkant te inspecteren en constateerde dat de kat bij het binnen dringen van de motorruimte een scharnierbare ijzeren plaat naar boven had geduwd die hij niet meer zelfstandig omhoog kon doen waardoor het arme beest opgesloten zat. Toen ik de ijzeren plaat omhoog had geduwd om de kat naar buiten te laten komen bleef deze met grote bange ogen zitten en klauterde juist omhoog. Dat was ook wel te begrijpen want ik lag onder de auto waardoor de kat bij het verlaten van de motorruimte op mijn borst moest gaan staan.

Het enige wat er op zat was met mijn handen de motorruimte in om de kat te pakken en toen de kat was bevrijd en ik onder de auto vandaan was gekropen was de roodwitte kat naar mij toe gekomen. Het beest ging kopjes geven en streek met zijn lichaam langs mijn benen. Toen ik mijn voordeur had geopend en het gangetje in liep zag ik tot mijn verbazing dat de kat met mij mee naar binnen ging, de trap opliep en in de huiskamer op de vloer ging liggen. Omdat ik totaal niets in huis had waar een kat behoefte aan heeft was ik naar de winkel gegaan om kattenvoer te kopen en had ik de kat die tot op heden mijn huisgenoot was gebleven de naam Basje gegeven.