Auteur de Pluis

Tag de vanzelfsprekendheid

 

Het aftellen van het jaar 2014 is begonnen. De laatste resten van wat dan ook, worden opgeruimd om met een ` schone lei` te beginnen. Het nieuwe leven van alledag kan beginnen,

 

Het vreemde aan het zogenaamd beginnen, is de menselijke eigenschap dat nagenoeg alles vanzelfsprekend blijkt te zijn. De aanwezigheid van je dierbaren, de auto voor de deur, het loon of de uitkering die er elke maand weer zijn, de ijskast die we hebben, etc etc.

Wat niet vanzelfsprekend is, is het uitspreken van een eigen mening. Ik denk dat het jaar 2014 ondanks de vanzelfsprekendheid, het jaar van mondje dicht zou kunnen worden.,

 

In de loop der tijden had, en heb ik soms een dispuut met een uitgever over een boek wat geschreven is, over columns die maar net zouden kunnen en mij verbaasd over de uitgesproken angsten van werknemers aan de stamtafel om hum mening te ventileren naar hun baas. Een ieder heeft een reden om een mening voor zich te houden. Lijfsbehoud, zorg voor een baan, een dominante partner of de afhandelijkheid in welke vorm dan ook.

 

Als, onder andere, columnist ben ik gewend om mijn meningen de wereld in te sturen en zelf opgelucht adem te halen. Columnisten zijn een raar volk. Want waarom zijn ze de mening toegedaan, dat een ander zit te wachten op hun verhaal? En zijn zij zich ervan bewust dat het presenteren van een eigen mening helemaal niet vanzelfsprekend is? En dan heb je nog een categorie columnisten die een andere naam onder hun verhaal schrijven, (aangenaam de Pluis is de naam!) om redenen die nagenoeg niemand weet?

Wat mij betreft stellen columnisten zaken aan de orde, zijn ze in essentie waarheidsgetrouw en erg vaak een peinzende roeper in de woestijn. Daarnaast schrijven ze vaak zaken op die een ander eigenlijk ook denkt, zou willen zeggen of schrijven. Kortom de columnist is een verlengstuk van de volksgedachte. Een zorgzaam type!

 

Nederland wordt steeds mondialer, en wij gaan ons er ook naar gedragen. Meer regels, meer mag niet, minder ruimte voor anders denkenden en principes zijn principes, als het past in de mondiale, veelal politieke gedachtengoed.

 

Respect voor een klokkenluider die schijnbaar op een dag opstaat en denkt: genoeg is genoeg. Hij of zij, zoekt letterlijk contact met de wereld en accepteert dat het leven een andere wending gaat krijgen. Daar is moed, lef en hoop bij nodig.

Columnisten in de wereld hebben daar soms ook last van. Zo lees ik dat een schrijvende vakbondsleider in Azie annoniem bedreigd wordt, in wat koudere landen columnisten simpeweg opgeborgen worden en je in Nederland een hele goede columnist bent als je hoofd op televisie te zien is. Proeft u het verschil?

 

Geachte collega columnisten,

ik geef u een overdenking mee voor een toekomstg verhaal. Stel u wordt wakker, en schrijft over een onderwerp wat u raakt. Laat de vraag dan los, of het kan. Schrijf vanuit de gedachte dat uw bekendheid van ondergeschikt belang is aan de vrijheid van het woord. Want columnisten zijn vrijdenkers en dat moet vooral zo blijven. Ook als ze een amateur net zoals ik.

 

 

De Pluis