“Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de steun en liefde die wij gedurende een lange tijd van jullie hebben mogen ontvangen. Dat was ook nodig, want anders hadden we niet datgene kunnen bereiken, wat voorheen onmogelijk leek.

Het was beslist geen eenvoudige karwei, vooral in gebieden waar conservatieve gedachten al eeuwenlang het onderbewuste domineerden. De gedachte dat bepaalde mensen de voorkeur hebben boven anderen. En dit op basis van redenen waar tot voor kort niemand van ons invloed op had. Denk hierbij aan nationalisme, verschillende geloven en talen. De drie belangrijkste belemmeringen om mensen dichter bij elkaar te brengen. Tot voor kort hebben wereldleiders niet de moeite genomen dit aan te pakken. Wij dachten daar geheel anders over.

Vandaag de dag is er geen sprake meer van landsgrenzen en nationaliteiten. Wij zijn geen burgers meer van een bepaalde land. NEE! Wij zijn met zijn allen wereldburgers!

Vandaag de dag is er geen sprake meer van verschillende religies. We geloven allemaal in een en dezelfde God. We geloven allemaal in de innerlijke goedheid van de mens. De overeenkomsten tussen de destijds gehanteerde religies hebben geresulteerd in een wereldreligie.

Vandaag de dag is er geen sprake meer van verschillende talen. Het elkaar kunnen verstaan door middel van een officiële taal heeft een enorme bijdrage geleverd. Een belangrijke bijdrage om de diversiteit onder mensen weg te werken.

Vandaag de dag hebben we een erfenis van onschatbare waarde voor generaties na ons achtergelaten.

Vandaag de dag zal God, als Hij meekijkt, met trots zien op welk punt de mensheid is beland.

Vandaag de dag is sprake van een eenheid, van een gemeenschap, van een wereld!”

 

“Het is bijna tijd, lieverd. Word wakker,” zei mijn vrouw.

”Tijd? Het is pas kwart voor zes,” zei ik.

”Oke. Bekijk het maar.”

”Het is te vroeg, liefste. Gewoon nog te vroeg om waar te zijn.”