Hoppa de bus in om een genotsmiddel eigen te maken. Lichtje gaat uit, de sleutel naar rechts en een dikke pluim rook is het teken voor: we gaan. Ik ben nog geen 200 meter van huis of in mijn spiegel zie ik de woorden: stop Pol……..

Bus aan de kant. Snel denken. Gordel ja, papieren ja en de old Nokia zit in the pocket, ja. Te hard rijden is nagenoeg onmogelijk, omdat de bus een aanloop nodig heeft om op snelheid te komen. En wel zodanig dat menige lease Miep in haar stuur bijt. Mannen steken altijd hun vinger naar mij op als de “schiet toch eens op mafkees groet”.

Blijft toch spannend. Raampje open, goedemiddag zeg ik vriendelijk. Goedendag, Politie ( dat had ik al een beetje door, maar alleen gedacht) U slingert over de weg, heeft u alcohol gedronken? Nee, meneer. Hij kijkt wat argwanend. Gelukkig komen er gelukkig allemaal sambal geuren uit m’n mond en geen alcohol. Maar ik zat m’n pijp te stoppen, zeg ik zonder enige bijbedoelingen. U krijgt een officiële waarschuwing en bla bla bla. Tja, hij heeft wel gelijk, maar ik heb geen moment eraan gedacht dat m’n oude pijp zorgt voor het slingeren over de weg. Pfff, geen boete en voortaan thuis de piep maar volgooien.

Nu had ik natuurlijk kunnen liegen, maar volgens mij hoort de agent hele dag gezwam aan, over van alles en nog wat. Misschien heeft mijn eerlijkheid wel zes tientjes opgeleverd en verwondering bij de diender. Ik zal het nooit weten.

Terug naar nog een realiteit. Zondagmorgen rond de klok van half 10. Een Minister, een Fokker directeur, ex bazinnetje van Philips en een mompelende half Nederlands, half Duitse dirne debatteren over angsten. Niets aan de hand. Alert zijn en gewoon doen. De diensten hebben alles onder controle.

Een paar weken geleden roept de Nijmeegse burgervader dat er in zijn Gemeente niets aan de hand is. En vandaag citeert de krant dat er ook In Nijmegen een gezin ons land verlaten heeft en op weg naar Syrië zou zijn.

Maar we hebben alles onder controle, aan m’n hoela. Als de burgemeester al niet weet wat er leeft binnen zijn samenleving en flauwekul uitkraamt met in zijn kielzog de dwergen ook wel Wethouders genoemd, hoe veilig moet ik me dan nog voelen?

Maar ik hoef me geen zorgen te maken, alles onder controle.

Als ik nu de stelling voor u opschrijf: dat een teken van liegen ook het geschokt en verbaasd reageren is en doen alsof je het niet weet of er niets is? Waardoor men de aandacht probeert af te wenden om zo meer tijd te krijgen om na te denken over welke leugen als uitweg gebruikt kan worden omdat er gelogen is.

Ik bedoel: de één roept er is niets aan de hand om even daarna iets totaal anders te roepen over datgene wat eerder is verkondigd. En zijn baas weer roept: we hebben alles onder controle?

Zelf ben ik op mijn geheel eigen professionele manier bezig, met het woord: bejegening? In allerlei opzichten. Voor sommigen een oog-opener en voor anderen ben ik doodeng. Ik ben ervan overtuigd dat de wijze waarop, wanneer en waar het woord bejegening  gebruikt wordt, het een sleutelwoord is voor acceptatie, begrip en hereniging.

We doen gewoon, maar ik vertrouw de Nijmeegse Burgermeester met z’n dwergen niet meer. M’n moeder zei altijd: als je jokt zie ik dit aan je buik en staat het op je voorhoofd geschreven. Dus beste Burgervader: m’n moeder heeft nog steeds gelijk, ik heb het ook gezien!

Tulus