Ik ben nieuw hier. Ben ik nu een column aan het schrijven? Ik heb de intro even gemist. Onverhoopt heb ik mijzelf geregistreerd nadat ik achterna werd gezeten op twitter door het twitteraccount van deze website. Alle muisklikken die mij naar dit typvenster hebben gebracht wil ik eigenlijk toch wel bedanken; ik voel mij aardig op m’n gemak. ‘Now playing’ -zoals dat zo mooi kenbaar wordt gemaakt tegenwoordig- Mozart: Piano Sonata No. 4 in E flat, K. 282 – 1. Adagio (geen verstand van, boeiend, het schrijft immers rete-fijn)

Er gebeurt een heleboel de laatste tijd. Samsom én Rutte, de 2 doelpunten van Messi tegen Spartak, de ‘Like-hype’ op Facebook, ‘Project X’ te Haren en Moszkowicz die beschuldigt wordt van het achterover drukken van een hoop donkere tientjes. Om nog maar te zwijgen over dé anti-Islam film van 2012, waardoor er weer eens een pot -die toch al gemakkelijk te openen was- geweld op de grond is gesmeten. Achteraf wisten enkele acteurs uit de betreffende film niet eens waarmee zij bezig waren. “Muhammed wasn’t even called Muhammed; he was ‘Master George’.” aldus Cindy Lee Garcia, een actrice uit de film. Wat nu rest is een potje ‘vinger wijzen’. Best heftig allemaal, volgens twitter.

Voor altijd zal ik een student blijven van mijn moeders lessen. Eén van de vele dingen die mijn lieve moeder mij leert, zegt: ‘Ik ben pas gelukkig als jij dat bent.’ Wacht even, nu ik dit zo zeg, heb ik werkelijk geen flauw idee of moeders dat wel bedoelt met al haar wijze lessen incl. Indisch accent. Ach, mams lacht pas tijdens het eten wanneer ik niks meer zeg.

Ik heb mij zojuist een beetje voorgesteld. Politiek interesseert maar toch vangt (onbelangrijk) nieuws -te vaak- mijn aandacht. Social media/Marketing/Communicatie kost tijd, veel tijd, maar is gelukkig leuk! Wilt een planner worden in de Europoort, Rotterdam, Feyenoord. Muziek is een drijfveer, van klassieke muziek en slowjams tot funk en hip-hop. De laatste jaren aanhanger van Android, daarom had ik het net niet over dat nieuwe toestel van Ap-luh (zoals papa dat zou zeggen). Droom? Mijn eigen restaurant. Over dromen gesproken, dit voelt als debuteren in het Barca shirt. Ik was toen 14 jaar oud en maakte het 2e, 5e en 10e doelpunt tegen, jawel.. het PSV van 2 jaar gelee.

Gegroet,

Erick