Het is prachtig weer, raampje naar beneden met naast mij een Beagle met een klein beetje overgewicht. Ik heb de vervelende eigenschap om meestal goed gehumeurd te zijn en met het zonnetje op de bol wordt het alleen maar erger. Voor Joop is het wat minder, aangezien het kwijl van z’n tong afloopt en voor een nat dashboard zorgt. Maar Joop voor in de auto maakt hem gelukkig, ik zie het.

Knipperende lichtjes en we staan weer eens stil. Market Garden, godver. Dat jaarlijkse gezeur is weer aan de gang. Ja, ja ik weet nu dat ik wellicht iemand voor de benen schop. Maar als de Duitsers gewonnen hadden dan reed ik nu in dikke auto rond en bleef de diesel lekker goedkoop, net zoals m’n shagje. Maar ja, de tijd heeft anders uitgewezen dus ben ik Dutch. Nou ja bijna Dutch.

Maar als één of andere groepering besluit om nog meer oorlogen te herdenken kan ik maar beter op de fiets naar m’n klanten en afspraken gaan. Wat te denken van:

1821- 1e Padri Oorlog, 1825- Java oorlog, 1859- Oorlog in Bandjermasin, 1873- Atjeh oorlog, 1914- Eerste wereldoorlog, 1940- Tweede wereldoorlog, 1945- Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog, 1950- Koreaanse oorlog, 1990- Golfoorlog, 2003- Irak, 2001- Afghanistan, 2011- Libië, Mali en straks ergens in Syrië.

We knokken wat af. En het “grappige” is dat in elke Oorlog, er ook real Dutch jongens en meisjes stiekem tussen uit knijpen op zoek naar het grote avontuur. De tussen-uitknijpers zijn van alle tijden.

Zo eindelijk thuis. De schuifdeur van de bus doe ik open en de twee andere honden springen eruit en plassen met volle stralen tegen een achterband. Ik ben er, in hondentaal gesproken.

Eerst een biertje, tas uitpakken en m’n mini mini televisie aan. De algemene beschouwingen zijn aan de gang, en ik lees tegelijkertijd de krant. Markt zegt: we doen het echt beter.

Beter? Op m’n rekening staat 01,15 cent als welkomstboodschap, we gaan de oorlog in, de werkeloosheid is hoog, mensen voelen zich nog steeds aangetrokken tot het kalifaat en als maatregel trekken we het paspoort in. Bij de Politie knikkeren ze 3000 man de straat op, de zorg is één bak ellende en de 3D-printer zorgt ervoor dat de ambachtsman naar het Openlucht museum kan. Maar we doen het echt beter!

Wat gaat dan beter?

Ik druk op een knopje, en mijn huisvriend de magnetron geeft licht. Heerlijk opgewarmde prak is het resultaat, en na twee happen besluit ik nog iets toe te voegen aan het overgewicht van Joop. Inderdaad, ik ben een op en top dierenvriend.

Morgen gaat het beter, denk ik ook. Maar hoe merk ik het dan? Morgen, wordt alles beter zegt mijn M.

0,15 Cent! Dat wordt weer kiezen tussen een broodje of een blik Hondenvoer. Joop kijkt mij aan. Beter, beter hoor ik hem denken. Nog beter? Ja, Joop nog beter……………………….M’n maag rommelt en ik steek een peuk op. Het wordt rustiger in m’n buik, het gaat beter. Zie je wel Mark heeft altijd gelijk, de lieverd!

 

De Pluis.

 

 

 

 

 

Dommeledom………..
Stem op deze column!