Een eerst maand als nederlands meisje in italie. Het was een maand vol leuke, mooie, leerzame, maar ook moeilijke momenten. Het moeilijkste was dat ik niet langer in mijn eigen huis woon, maar in iemands anders huis. Dit voelt nu de eerste weken soms nog erg gek. Om me heen wordt niet langer nederlands gesproken maar italiaans. Constant probeer ik nieuwe woorden te leren en te herkennen wat er gezegd wordt, wat erg veel energie kost! Gelukkig heb ik een nieuw hulpje voor mijn italiaans. De ouders van mijn gastgezin hebben hun dochter verteld dat zij verantwoordelijk is om mij Italiaans te leren. Ze neemt deze taak erg serieus! Elke ochtend en avond wijst ze dingen aan en benoemt ze in het italiaans. Zoals een vork; “Forchetta, okay?” Als ik het verkeerd zegt ze lachend “noohooo”. Maar als ik het goed zegt kijkt ze heel trots en zegt “Good” als een echte lerares. Andersom herhaal ik de woorden in het engels voor haar en haar engels is nu al veel uitgebreider! Wanneer mijn geduld op de proef gesteld wordt kan ik nu niet alleen tot 10 tellen, maar zelfs tot 100 in het italiaans dankzij haar! Wat nog wel is handig van pas kan komen als je met het openbaar vervoer reist in Italie. De metro is top, maar de treinen. In Nederland vond ik de NS verschrikkelijk, maar geloof mij het is beter dan de treinen hier. Elke trein heeft standaard 5 minuten vertraging, of vaak meer. Of zoals mijn vriend zegt; ‘Als er 1 op tijd rijd ga ik me juist zorgen maken’. Oke, tot 100 tellen dus! Als je dan rond 6 uur eindelijk op je bestemming bent aangekomen, zie je een groot verschil met Nederland. Om 6 uur hollandse pot of al eten in een restaurant, wordt hier erg raar gevonden. Sterker nog, de eerste avonden liep ik rond 6/7uur door de straten op zoek naar een leuk restaurant, maar.. Niemand. Alle, maar ook echt alle restaurants waren leeg. Hier kan je vanaf 6 uur aanschuiven voor een ‘aperitivo’ . Voor slechts een aantal euro’s krijg je een wijn/bier inclusief hapjes of soms een open buffet! mmm heerlijk! Om vervolgens om 8uur opnieuw te gaan zoeken naar een leuk restaurant, die vanaf 8 uur vol zijn! Ik hou van dit avondleven, lang&laat eten. Voor mij is dit veel beter dan om 6 uur hollandse pot. Het ontbijt echter is niet echt mijn ding. Bijna elk italiaans gezin heeft als ontbijt melk met koekjes. Koekjes? Ja, koekjes. Behalve ik, ik eet nog steeds een boterham en fruit. Al moet ik zeggen dat de oreo koekjes er ook heerlijk uitzien, voor mij is het niets voor het ontbijt. De eerste die ik kennis ga laten maken met deze andere eetgewoontes zijn mijn lieve vriendinnen die ik in 2 dagen weer zie! (of misschien alleen een aperitivo, en geen kennismaking met koekjes voor ontbijt?)

silke.

Een maand in italie als nederlandse
Stem op deze column!