Zomaar een avond. Het is fris en we besluiten op een beschut terras met heater plaats te nemen. ‘Koffie met likeur?’ ‘Ja, laten we dat doen’. Al snel wordt het gevraagde geserveerd en we kijken elkaar aan ‘zeker met de meetlat ingeschonken’. Het ene terras is niet het andere. Op het ene terras krijg je de koffie in een goede kop geserveerd en zit de likeur in een mooi glaasje. Op een ander terras blijft de kunst van het serveren totaal achterwege. Zo ook deze avond. Het uitzicht verzacht de troosteloze aanblik op de tafel.

De oude gebouwen staan als statige heren in het donker. Hier en daar vliegt er een duif door de lucht zijn weg zoekend naar de rand van een gebouw. Heel stilletjes horen wij ‘heeft U misschien een euro voor de nacht?’ Voor ons staat er een jongeman, zijn ogen staan dof, het leven is er al uit. Onze handen gaan in de zakken. ‘Ik wil jou niet op mijn terras hebben, bedelaar, ga weg jij, dan had je maar een baan moeten leren’. Nog voordat ik iets kan zeggen gaat de telefoon en zit ik in gesprek. Vanuit mijn ooghoeken zie ik de jongeman met afhangende schouders de nacht in lopen.

Ineens hoor ik ‘wij zitten in gesprek, dus je kan nu niet plaatsnemen aan de tafel’. De persoon schijnt het leuk te vinden, nodigt zichzelf uit en heeft een gesprek met zichzelf. Het is zo’n zelf overschattend type, snelle fashion kleding, niet passend bij de leeftijd, maar goed. Het gesprek via de telefoon is over. Ik doe mijn mobiel in mijn jaszak en richt mij tot het brallende, over zijn eigen tong rollende, heerschap. ‘Het jezelf uitnodigen getuigt van grote domheid en gebrek aan contact. Logisch, want je zelfvertrouwen moet opgekrikt worden met alcohol hé’. ´Mooie moeder heb jij en nog direct ook´. Ik denk ´werkelijk waar, daar gaan we weer´. ´Meneer, blijf vooral zitten´ en we betalen de dienstdoende medewerker en ik zeg ´het zou goed zijn als jij een baan ging leren, dit is ronduit walgelijk, fijne avond verder´. We lopen richting huis en zeggen tegen elkaar ´voor omzet, voor geld, doet men alles´. ´Ja, en die lieve jongen, die om een eurootje vraagt wordt als een paria weggestuurd. De dronken man mag blijven. Hij heeft geld en bedelt om aandacht´