Een tukkie doen, heerlijk….

07.45 de bel. Ik pak standaard de huistelefoon op en roep hallo, hallo. Het is stil. Joop ziet als eerste een kop voor het raam en krult zijn lippen op, knokken!

Ik open de voordeur met links, en heb rechts een kilootje of wat aan een halsband vast. Goedemorgen de schilder, kom de voordeur schilderen. Joopie is niet  tevreden met de mededeling, en blijft aandringen op een potje knokken.

Breng effekes de Hond naar de kamer, moment.

Enfin, 08.00 zit een witte overall op zijn knieën met één oog te loeren naar een pot verf en met het ander oog, naar een Hond die in de deuropening hem strak aan zit te kijken. Ik vindt het goed zo.

Dan maar met de Honden uit. Riemen om, en de donkere ochtend in. Koud, veel te koud. Misschien moeten de VVD coryfeeën in hun ontmoedigingsbeleid richting de vluchtelingen vragen of Piet Paulusma een stukje schrijft. Verdomme, wat is het toch een koud kikkerlandje.

Het park is nog donkerder. Ik schrik me kapot!

Op het bankje steken er twee benen uit. D’r ligt een vent te pitten. Hij houdt wel van gezelligheid, aangezien er een flesje of wat onder het bankje staan. Hé, dit zuip ik af en toe ook op. Aldi wijn, smaakt nergens naar maar heeft het hetzelfde affect als GHB. Een broeder!

Plots wordt de man wakker en gaat er met grote stappen van tussen, om te verdwijnen in het donker. Nu schrikt Joop niet en poept rustig door, hij heeft wat met wijnzuipers schat ik in.

Ik loop wat te denken.

Uitsluiten is schijnbaar de normaalste zaak van de wereld geworden. Mensen die zich, om wat voor een reden dan ook, niet kunnen verdedigen zijn bij uitstek “geschikt” om tot de uitverkorenen te behoren.

Een verzorgingsstaat die uitgekleed is, zorgt er voor dat mensen die de vereiste vaardigheden niet bezitten, niet aan kunnen leren er buiten komen te staan.

Politie, Gemeente en Gezondheidszorg schuiven elkaar de bal toe en hoppa, de dolende mens is een feit.

Nu is het woord en de betekenis van: Moraal, niet passend in de tijd van zelfredzaamheid, persoonlijke ontwikkeling en eigen initiatief.

Dat begrijp ik, en als ik het niet weet dan zorgt de (social) media er wel voor dat ik het kom te weten.

Maar wat zegt dit nu over het antwoord op de vraag of wij een beschaafde samenleving zijn? En over de vragenstellers, of diegene die er antwoord op menen te geven.

Zo, de blazen en darmen zijn weer leeg en de wandelaars kunnen zich verheugen op een onvervalste Joop-Poep-onder de Schoen – cadeau.

In het verte brandt een fel licht. De Schilder heeft een lichtje aangedaan waardoor mijn kot van verre te zien is.

Ik kijk van een afstand. Het stil, het is donker en godvers koud.

De feestdagen komen er aan.

Sint, de K. man, vuurwerk, misselijkheid en oorlog.

Prachtig, met als silhouet bij dit vredig tafereel:de dolende mens. Af en toe is Nederland een oprecht kutland, als je het durft om te zien.

 

De Pluis

 

PS: waarschuwing vooraf aan mijn grote, volwassen zoon. Nee, geen vuurwerk in mijn schuur, niet weer de bloembak van nr. 110 oplazen. Een nee, weet ik veel.

Een tukkie doen, heerlijk….
Stem op deze column!