Elk voor heeft zijn tegen.

 

Het is prachtig wonen, zo’n stukje buiten het dorp. Weinig huizen om ons heen, geen overlast van de buren en overal om ons heen de mooie natuur. In de vroege ochtend worden we wakker van vogelgezang en tegen zonsondergang lopen de reeën naast het huis in het land. In het voorjaar broeden de zwanen in de sloot voor het huis. Met een beetje mazzel zien we zelfs een ijsvogeltje boven het water op een tak zitten.

En dan ineens raken de natuur en het moderne leven verweven. De natuur gaat zich bemoeien met de techniek die wij als mensen toevoegen om ons leven te veraangenamen. De natuur gaat ten aanval en richt zich daarbij op onze heilige koeien. Onze auto’s zijn het weerloze slachtoffer van de aanvalsacties. Dag in en dag uit zet de natuur, in de vorm van een kraaienpaar, de aanval voort.

Al maandenlang zijn ze dagelijks aanwezig. Ze zorgen voor irritatie, ongemak en onvoorziene kosten. Dag in en dag uit zijn ze er bij het eerste ochtendgloren bij om fanatiek aan het werk te gaan. Met grote bevlogenheid zoeken ze hun eerste object uit, alvorens gezamenlijk te gaan scheuren en hakken. Hebben ze hun eerste trofee binnen, dan richten ze zich enthousiast op het volgende doel.

Het is ontzettend knap om te zien wat dit zwarte stel met hun grote snavels voor elkaar kan krijgen. Ze weten het smalste strookje van iedere ruitenwisser los te krijgen, waarna ze de gehele strip in één haal van het metaal trekken. Vol trots zetten ze vervolgens af, hun buit als een lange zwarte worm in de snavel. het metalen deel van de ruitenwisser schots en scheef achterlatend.

Waar deze buit blijft is onduidelijk, maar het kan niet erg ver zijn. Binnen de kortst mogelijke tijd zijn ze namelijk weer terug om de volgende auto te ontdoen van ruitenwissers. Misschien is het lekker warm nestmateriaal in de wintermaanden en is er in onze naaste omgeving een kraaiennest te vinden, gevuld met ruitenwisserstrips. Een moderne toevoeging in de natuur.

Maar het blijft prachtig wonen, zo’n stukje buiten het dorp.