Een dierbare vriend stelt mij een boek ter hand. Hij weet van mijn queeste, mijn zoektocht naar wat de mannen dan toch bezielt. Het boek gaat gehuld in een glanzende kaft, wit, met daarop een afbeelding van mooie damesbenen, gestoken in zwarte naaldhakken. Geschoten van achteren, met op de achtergrond, klein, ter hoogte van haar enkels, een lange speelgoedtrein. ‘ABSOLUT DARYA’, prijkt als titel op haar blote benen. Geschreven door een man:  Aaron Hetzler. Nog geen grote naam in de literaire wereld. Nog niet.

De kaft doet vermoeden dat er een reis beschreven gaat worden. Een reis naar aantrekkelijke damesbenen die genot beloven. Damesbenen die iemand toebehoren die het afleggen van een lange reis meer dan waard is. Ik begin te lezen. En eerlijk gezegd neemt het boek mij meteen in volle vaart mee. Tot ik vijf uur later de laatste pagina bereik en noodgedwongen afscheid moet nemen van het verhaal. De schrijver heeft besloten de lezer in verwarring achter te laten. Confuus en met slechts één vraag.

Maar voordat ik het over het einde ga hebben, eerst de reis die de woorden in het boek mij laten maken.  De schrijver neemt zichzelf als uitgangspunt. De vrienden die met hem in de kroeg zitten noemen hem bij zijn naam, Aaron. Dus dat doet vermoeden dat er autobiografische elementen verwerkt zijn in het boek. En wat er daarom meteen gebeurt, is dat er sympathie ontstaat tussen hem en mij. Ik kijk mee in zijn leven, en als onderzoekster van de mannelijke gedachtengang vind ik dat een genot.

Al vrij snel heb ik de indruk dat we hier te maken hebben met een (in goed Duits) Einzelgänger. Iemand die er (min of meer) bewust voor kiest zonder metgezel door het leven te gaan. Waarom? Bang geworden door ervaringen in de liefde die uitliepen op teleurstellingen, die diepe krassen in zijn hart hebben achtergelaten. De sympathie wordt alweer groter. Herkenbaar, meevoelbaar. Ik lees. En bedenk dat, als deze man als voorbeeld voor de mannelijkheid mag dienen, er dus mannen bestaan die net als sommige vrouwen, bang geworden zijn voor de liefde. Dat geeft vreemd genoeg hoop.

De hoofdpersoon leeft in de moderne tijd, de onze. Dus beschikt hij over internet en, u raadt het al, ondanks zijn angst voor de liefde, leeft de hoop op een gelukkig makend partnerschap toch nog in hem. Al doet hij pogingen dit te ontkennen. Aangespoord door familie en vrienden die hem eraan blijven herinneren dat hij, op 45-jarige leeftijd, nog steeds geen vaste partner heeft, begint hij aan zijn solistische bestaan te twijfelen. Herkenbaar? Uiteraard. Datingsites, wordt er dan geroepen. Probeer dat eens, er zijn voorbeelden genoeg van koppels die elkaar langs die weg hebben leren kennen en nu mateloos gelukkig zijn. Getrouwd en wel. Persoonlijk griezel ik er van. Een moderne vleesmarkt, waar de koopwaar glanzend uitgestald ligt maar ontegenzeggelijk niet vers meer is. Zo ook Aaron. Hem gebeurt wat schijnbaar veel mannen gebeurt: er verschijnen mails in zijn inbox die helemaal vanuit Rusland komen. En afkomstig zijn van mooie Russische dames, die op zoek zijn naar de ware en het Westerse geluk.

Heerlijk om als vrouw mee te kijken over Aaron’s schouder. Hij sleept me mee in zijn twijfels, zijn zoektocht naar de ware identiteit van Darya (de titel kwam niet uit de lucht vallen). Hij neemt mij mee als zijn gevoelens voor haar toenemen en onbedwingbaar worden. Passioneel omschrijft  hij de vele gevoelens die bezit van hem nemen.  Ik twijfel  nu. Ga ik u, mijn lezer, nog meer  vertellen? Bent u een man, dan is het boek ruimschoots de moeite waard lijkt mij. Om de reden dat er een ervaring omschreven wordt die voor velen van u bij een fantasie zal blijven. Of om de reden dat er meer dwazen zijn, behalve uzelf,  die zich steeds opnieuw verliezen in de mooie belofte van de liefde. En dat is ook meteen de reden waarom vrouwen dit boek zouden moeten lezen.

 

‘ABSOLUT DARIA’ werd uitgegeven in eigen beheer, zie www.aaronhetzler.nl voor verkoopadressen.

From Russia, with love..
Aantal stemmen:1 Gemiddeld: 5
Lizette Colaris

Lizette Colaris

Slimme meid die op haar toekomst was voorbereid maar zich nu dagelijks verwonderd realiseert dat die toekomst net even anders geworden is dan ze vooraf had kunnen bedenken..

Meer Columns van mij - Website

Ik ben te vinden op:
Twitter