Het is zover, de verontschuldigingen zijn een feit. De Minister buigt in opdracht, zoals mijn wijlen moeder in opdracht moest buigen voor de Japanse kampcommandant toen ze samen met anderen knijp zat in een Kamp.

Nu let ik vooral op de lichaamstaal die in dit voorbeeld, wat mij betreft compleet nep was. De excuses kwamen niet uit een Kamp-hart, niet door een Kamp-emotie ingegeven en niet vanuit een Kamp-ziel. Het was een redden-wat-er-te redden valt excuus met een onzichtbaar geel briefje op het voorhoofd: Fuck you Groningers.

Hoe erg is dit, op een schaal van 1 tot en met 10? Laat ik zeggen een pracht 9, meer dan verdiend.

Onderwerpen als Integriteit, Moraliteit, Respect zijn topics in Nederland. Nederland trekt de Oorlog in, mensen halen het nieuws door een boekje over Banken open te doen, op te schrijven wat ik weet en Politici liggen in de vuurlinie als ze een beetje buiten hun declaratieboekje zijn gegaan of besluiten een eigen Partijtje op en in te richten. De wereld is dan te klein om alle geschreven en uitgesproken excuses kunnen verwerken.

En dan zie ik nu het gebrek aan Integriteit, lak aan Moraliteit en Respectloze uitstraling op één gezicht verschijnen, uit één lichaam stralen met heel enge ogen en omlaag hangende mondhoeken om de uitstraling compleet maken.

Ik heb wel eens gelezen en gehoord, dat mensen die in tijden van Oorlog in een krijgsgevangenkamp terecht kwamen onder leiding van een Japanse kampcommandant (……….) met enige regelmaat hun excuses aan moesten bieden. Excuses voor het feit dat ze gevangen zaten, dat ze van Nederlandse afkomst waren, een Vlag hadden en aan de “verkeerde” kant van linie stonden. Ik buig, blijf gebogen staan en meen er geen barst van. Harigato.

Voor mij is excuus aanbieden geen probleem, mits ik vindt dat het nodig is of de ander mij overtuigt dat ik bij het verkeerde eind had. En een stem in mijn hoofd zegt: Klootzak, je hebt het zo verkeerd.

Dan stap ik naar iemand toe en vertel hem of haar midden in het gezicht: Sorry, ik had het helemaal verkeerd. En al staan er anderen om mij heen, dat interesseert mij dat geen fluit. Het zijn mijn oprechte excuses naar de ander. Ik ben ook dan, verantwoording schuldig aan mijn eigen geweten.

Nu streef ik erna om geen reaguurder te worden, maar soms is het een hele dunne scheidslijn met mijn realiteit. Als ik zie dat een beslisser zich realiseert dat hij of zij bovenaan de voedselketen staat maar niet beseft, dat deze positie niet zelf verworven is, dan krijg je dus ook het gedrag wat daarbij hoort en zeker als er geen correctie plaatsvindt.

En in geval van de Politiek: de correctie is het stemgedrag die bepaald hoe hoog je in de voedselketen komt te staan. Geen macht, geen eindbeslisser en geen invloed erop hebben, tenzij…………….

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat voor een figuren de rol van Adviseur uitdragen. Iemand moet vast een keer tegen een Politicus zeggen: effe voor de camera, bij huppeldepup aan tafel zitten en buigen met het hoofd. En als je buigt denk je maar aan een lekker wijf of een fles drank. Buigt wat makkelijker, weet ik uit eigen ervaringen. ( de Adviseur bedoel ik..)

Nu heb ik begrepen dat Henkie Krol(s) ook wel eens buigt, maar zeker niet om zijn excuses aan te bieden. Dat mijn Willem is opgevoed door Trix, en het woord excuses niet eens voorkomt in het Koninklijk oranjeachtig groene boekje. En dat cartoonisten die Ome Mo in het ooitje nemen, zeker geen excuses willen aanbieden. Met als dank om met nationale eer begraven worden, de Rotterdame woorden rot op en een trosje met lekkere maagden mislopen. Dus excuses aanbieden is helemaal niet zo vanzelfsprekend.

Mijn advies is dan ook naar hen die dit niet kunnen: doe het dan maar niet. Want zie de beelden wat het met je doet, als je het niet kunt. Dan zijn het gevoelloze woorden zonder betekenis. En wordt een uitgesproken excuus, een dolk in iemands rug. Zoals m’n moeder een klap kreeg van de Jap als ze haar excuses aangeboden had, zoiets……..

Nederland is te vaak een heel vreemd land, en nog meer: haar bewoners ook. Banken worden zonder overleg met mijn centjes overeind gehouden en we zeggen niets, hebben een huidige mening over alles wat afwijkt en we zeggen veel en accepteren een Achterhoeker die uit z’n nek kletst, en in dit geval Groningers behandeld zoals de zorg Minister omgaat met z’n patiënten. Wij zijn een heel eng volkje aan het worden. De harmonie is nagenoeg verdwenen. Ik heb hoofdpijn!

 

De Pluis