De derde zendingsreis van Paulus (Handelingen 18:23-20:38) is de langste van de drie wat betreft de tijd die eraan besteed was namelijk vier jaar en de afstand die werd afgelegd. Vanuit Antiochië doorreisde hij achtereenvolgens het land Galatië en Frygië en versterkte alle discipelen. Hier zien we opnieuw Paulus als de herder die zich bekommert om de schapen.

Ofschoon veel van de tijd in beslag genomen werd door bezoeken aan plaatsen die in de eerste twee reizen werden bezocht, werd Efeze gedurende drie jaar zijn hoofdkwartier. Uit deze tijd krijgen wij ons mooiste beeld van Paulus, want we zien hem als theoloog, prediker, schrijver en getrouwe dienstknecht van Jezus Christus en niet alleen via het schitterende verslag van Lucas maar ook door de vier brieven van die hij schreef namelijk twee aan de Korintiërs, een aan de Romeinen en een aan de Galaten. Een van de grootste zorgen van Paulus derde reis was het inzamelen van fondsen voor de armen in Jeruzalem.

Had Paulus naar Jeruzalem moeten gaan, (Handelingen 21:10-14) nadat hij daarvoor gewaarschuwd was? Wat het antwoord op deze vraag ook moge zijn, het is duidelijk dat hij gewaarschuwd was voor de vervolgingen en beproevingen die met een dergelijke reis gepaard zouden gaan want in Handelingen 20:22-23 lezen wij: ”En zie, nu reis ik, gebonden door de Geest, naar Jeruzalem, niet wetende wat mij daar overkomen zal, behalve dat de heilige Geest mij van stad tot stad betuigt en zegt, dat mij boeien en verdrukkingen te wachten staan”.

Agabus, die kennelijk gehoord had van Paulus voornemen om zich te Jeruzalem te laten confronteren met vervolgingen en zelfs met de dood, komt hem in de naam des Heren waarschuwen dat hij in Jeruzalem door de Joden gevangen zal worden genomen en aan de niet-Joden zal worden uitgeleverd. Een gevolg van zijn reis naar Jeruzalem was echter de arrestatie die hem in Romeinse gevangenschap in staat stelde, voor de Joden in Jeruzalem, voor Festus en Agrippa, op het eiland Malta en in Rome zelf, te getuigen. In die tijd lijkt het vaak nodig te zijn dat de dienstknechten des Heren worden gearresteerd en verhoord om het getuigenis van Christus aan koningen en heersers te kunnen verkondigen. De reis van Paulus naar Jeruzalem was een test die zijn ziel nog edeler maakte en door deze reis kreeg hij kansen om de waarheid en de rechtvaardigheid te verdedigen.

Het boek Handelingen heeft eigenlijk een abrupt slot want we horen niets meer over de heiligen te Rome en geen woord over de afloop van het proces. Paulus mocht dan geboeid zijn als een misdadiger, maar het Woord van God is niet geboeid (2 Timoteüs 2:9). Wat door de heilige Geest in gang is gezet, kan door mensen niet gestopt worden; vanuit Jeruzalem is het evangelie tot aan het einde van de aarde gepredikt.

Volgens nogal wat deskundigen was Paulus, naast apostel ook epilepticus. Wat er ook van waar is, Paulus is de auteur van extreem fraaie en voor veel mensen heilige teksten. Nog iedere dag worden ze aangehaald. Vooral het thema liefde lijkt zijn voorkeur te hebben. Zo geeft Paulus een opsomming van wat echt belangrijk is in ons leven. Er zijn drie essentiële zaken, zo zegt hij. Het eerste is geloof. Het tweede is hoop en het derde liefde en dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.