Zondag rustdag. Althans voor de meeste, schat ik in. Beetje hangen, zappen, IKEA bezoeken, meubelboulevards bewandelen en als je kinderen hebt die thuis wonen, proberen ze de auto in te krijgen omdat je zo graag iets samen wilt doen.

Ik heb dit allemaal niet als Opa. Nee. Ik ga vanmiddag “op mijn gemak “ mijn hele BTW administratie 2016 opnieuw doen. Ik moest zo nodig Windows 10 hebben. Nou, die heb ik. Enfin, nog even uitstellen en dan ga ik er voor.

Het is wel weer een bijzondere tijd. Een wipje in cockpit maakte onmiddellijk duidelijk, waarom de deur alleen maar van binnenuit open gemaakt kan worden. Dat een dame op zeer jonge leeftijd gepromoveerd is op het onderwerp Shariaraden. En nu, omdat het schijnbaar mag en kan, haar klep open doet om allerlei geleerde vunzigheid de ether in te sturen.

Enfin. Als ik het meiske zie dat hebben zich voor de haar, de grootse avonturen afgespeeld binnen allerlei alle inclusive hotels. Maar ze zal wel in een denktank van de Overheid terecht komen, dus de Islam is weer eens gewaarschuwd!

En de kogel is weer  door de kerk. ( of moskee, zoals u wilt) Het Politiek gespuis heeft bedacht dat de spuit erin kan, als de Pluis er geen zin meer in heeft. Hoe mooi is dit?

Alsof ik vraag aan de ander, als ik er geen zin meer in heb, om mij vol te spuiten met een druppeltje gif. Ik heb mijn eigen methodes, als u het niet erg vindt.

Zal wel weer met een sisser aflopen. Net zoals het gedoe of iemand mijn longen wil hebben als ik boven ben. Oké, er was er één op voorhand blij. Vader A.P van D66. Die greep zijn kans waar, door een over de kling gejaagde nieuwslezeres onmiddellijk vol op de bakkes te nemen.Hij had schijnbaar last van een orgaan, die hij nog niet wil missen.

Nee, we hebben allerlei soorten verslavingen. Ik weet dit als geen ander. Een beetje roken, rond twee uur een tikkende biologische bier-klok-bom, mijn werk, CC, 3 Honden en mijn oude motorfiets.

Maar er is een verslaving die ik te weinig hoor. Gemak verslaving!

Overal waar we last van hebben wordt niet meer bestreden met gevoel, tegenspraak, energie, emotie, oprechtheid en een aderlating. Welnee, we verzinnen een Wet, kijken naar de Overheid en vinden ons zelf zielig en wij hebben er altijd en immer  recht op.

Vorige week heb ik wederom een boek aangeschaft met de titel: De brandende Kampongs van Generaal Spoor. Een dikke pil, geschreven door een Historicus die de periode Nederlands Indië beschrijft. Over het reilen en zeilen van militairen en de rol(len) van de Nederlandse Overheid.

En ik lees dat het woord gemak, door de tijd heen van definitie kan veranderen.

Het gemak waarmee wij vandaag de dag over allerlei zaken beslissen, verandert de toekomst. Zonder dat u en ik dit nu, in de gaten hebben.

Gemak! Dit gaat hand in hand met vanzelfsprekendheid, veiligheid. Met onvoorwaardelijke acceptatie en afhankelijkheid van een ander, door de ander.

En we kijken toe, en laten het wederom gebeuren.

We staan een oorlog toe, en hebben niet in de gaten dat Nederland mede verantwoordelijk is voor het “kweken” van een volgende haatgeneratie. Betalen ons geld aan de Belastingdienst die onder curatele staat, en weinigen weten wat er echt met ons geld gebeurt. Laten een hele generatie (zeer) jonge mensen in Nederland opgroeien met honger, zonder perspectief. Die een langzame pijnlijke dood sterven, en straks niet meer in beweging te krijgen zijn richting een noodzakelijke stap.

Nee, gemak dient de mens. Dit kan, mits er een honderd procent wederzijds vertrouwen is. Tussen wie? Het is wellicht aan u, om daar een antwoord op te geven?