Laten we beginnen dat ik me extreme zorgen maakt over jongeren in Nederland.
Ik ben diep teleurgesteld in de hedendaagse politiek, omdat ze naar mijn mening te weinig aandacht geven aan starters.
Zowel de starters op de arbeidsmarkt als op de woningmarkt.

Wanneer je kennis hebt vergaard als student zijnde, moet je de arbeidsmarkt op.
Je hebt een studieschuld die Z.S.M. afgelost moet worden.
Maar aangezien er nauwelijks bedrijven zijn die durven te investeren in hun toekomstig personeel.
Zoeken ze liever mensen met ervaring, jonge mensen met ervaring.
Dus daar zit je dan, net afgestudeerd en zonder werk, Maar wel met een torenhoge studieschuld terwijl je daadwerkelijk nog niks opgebouwd hebt.

Dan ga je maar een ”tussenbaantje” zoeken.
Een tussenbaantje in de logistiek,productie of in magazijnen.
Een baantje waar je moet concurreren met Polen en Roemenen.
Bij dat baantje noemen ze je een Flexwerker, dat betekent dat je contracten in bepaalde constructies krijgt in bepaalde fases, waardoor het bedrijf je ten alle tijden buiten kan schoppen.
Denk dan aan contracten van maximaal 3 maanden, Verlengde proeftijden, Uitzendcontracten die overlopen naar Detacheringcontracten.
Wanneer die verlopen zijn, mag je 3 maanden de WW in, om vervolgens weer terug te komen en opnieuw te beginnen met het startloon.

Hierdoor heb je dus geen vastigheid, en mocht je echt geen werk meer vinden in de branche waar je voor bent afgestudeerd, dan heb je ook geen extra geld qua dienstjaren.

Niet dat dat veel uitmaakt, want in de hedendaagse politiek wordt er druk hervormt, en tot mijn schrik ook het ontslagrecht.
Dit zou dus betekenen dat wanneer je niet meer productief bent voor een bedrijf, (en je hebt een contract voor onbepaalde tijd)
je naar buiten gejorist word.
Dat betekent dus dat wanneer je pech hebt je op je 40/45ste weer opnieuw moet solliciteren.
Maar dat is dus het beste wat je kan overkomen.
Je hebt dan tenminste een aantal jaren vastigheid gehad.

Iets wat veel jongeren nooit zullen krijgen, met de contractconstructies die ik hier boven heb beschreven.
Wanneer je in zo’n constructiecontract in bezit hebt, is geen enkele bank geintresseerd om je een hypotheek te verschaffen.
Dus wat doe je dan, dan blijf je zitten waar je zit (Moeders), of je gaat huren.
Huren is kapitaalvernietiging, je ziet nooit meer iets van je geld terug.
De enige die ervan profiteert is de woningbouwcorporatie.

Wanneer je dan uiteindelijk met pensioen kan, moet je hopen dat er nog wat over is.
Omdat dat bijna de enige buffer is die Nederland nog heeft.

Met andere woorden, Starters starten niet, grijpen overal net naast.
Er is vroeger te veel uitgegeven aan woningen, en die prijs moeten we nu terug betalen.
Dat is het lot van Generatie X, wanneer ouderen hun verantwoordelijkheden niet op pakken.
Heb je net je huis verkocht, dan heb je geluk.
Het plafond is bereikt, iedereen die het nu verkoopt heeft een restschuld.
Prik die bubbel maar door, mijn moter draait nog even warm in de hoop dat onze gammele bak de finish haalt.