Het heeft even geduurd maar ik heb mijzelf recent ingeschreven bij mijn vriendin. Nu wonen we ook voor de Nederlandse staat samen. We zijn officieel nog niets van elkaar behalve “roomies” gezien ik niet op mijn knie ben gegaan en we verder ook geen contracten hebben getekend. Het enige wat ons bind behalve de Liefde (kots) en de wederzijds verlangen tot reproductie-oefeningen is de gezamenlijke bankrekening. Handig voor de boodschapjes.

Gisteren vond ik in de brievenbus een enveloppe met een handgeschreven adressering. Leuk! Handgeschreven dingen zijn nog net iets persoonlijker dan automatisch gegenereerde troep. Op de achterkant stond een adres wat ik verder niet weet te herkennen en bij het openen bijna kapot scheur. In de enveloppe zit helaas een geprinte brief waar mijn naam met pen is bijgeschreven.

“[i]Geachte heer Vive Le Hans,

Je bent recent in onze kerkelijke gemeente komen wonen, dit is de hervormde wijkgemeente X, die deel uit maakt van de Protestantse Kerk in Nederland.

~

Wanneer het geloof of de kerk je weinig of niets zegt, vragen wij je serieus te overwegen een nieuwe start te maken en contact met ons op te nemen. We hopen dat onze gemeente iets voor jou kan betekenen en dat jij voor ons iets kunt betekenen.[/i]

Misschien heeft dit een stukje uitleg nodig.

Hallo, ik ben Hans.

Na mijn geboorte ben ik gedoopt. Met water heeft een… eh, is het dominee? Mijn oude zonden weggewassen en ik werd erkend als christen na de doop. Voor mijn ouders was het belangrijk dat ik mijn leven opnieuw kon beginnen naar de leer van Jezus. Ik geloof ook dat er een vleugje angst bij zat dat ik anders eeuwig zou branden in de hel. Ik ging naar een christelijke basisschool en daarna naar een volgens mij protestantse middelbare school. Ik weet van de bijbel. Ik heb allemaal verhalen gehoord van zowel het oude als het nieuwe testament. Ooit ben ik begonnen met het lezen van dit boek maar uit heb ik het niet gekregen. Verplicht naar de kerk hoefde ik niet. In een kerk ben ik wel geweest. Een aantal maal met mijn opa en een verloren kerstavond met mijn ouders. Ik weet dat Jezus Christus de heer en verlosser, zoon van God zou zijn en gestorven is voor onze zonden. Wetenschap heeft aangetoond dat hij inderdaad geleefd heeft, alleen niet of hij kan wat mensen zeiden.

Ik geloof niet. Ik hoop. Het is voor mij moeilijk te geloven dat er 1 geloof juist is. Juist omdat de wereld zo groot is, zou het eerder een kwestie van geluk zijn bij de juiste opvoeding of omgeving te komen zodat je met het juiste geloof in aanraking komt dan een soort onderzoek om te kijken of je zelf een goed persoon zou worden. Ik snap niet waarom een goed persoon in een kerk of moskee of welk gebouw dan ook moet zitten. Verplicht. Het redden van je eeuwige ziel. Ik wil niet geloven in een God die mij aanzet tot Haat naar homo’s, andere geloven of specifieke personen. Moeite heb ik met het idee dat iemand mij verteld mijn bezittingen te delen met de armen, terwijl ze zelf uit gouden kelken het “bloed” van Jezus zouden drinken. Ik geloof niet in een godsdienst. Ik hoop op een God. Ik hoop dat er een God is die verder kijkt dan de leer van aardse oude mannen en gehersenspoelde jongeren die prediken in de naam van God, uit hun eigen macht- en hebzucht. Want laten we eerlijk tegen elkaar zijn, de kerk is de machtigste organisatie in de wereld.

Ik hoop dat ik hier ben om te leren. Ik hoop dat deze informatie mijn eeuwige ziel verrijkt met ervaringen en mooie verhalen. Ik hoop dat dit niet dat dit alles is omdat ik het leven nogal zinloos vind als ik enkel geboren ben om weer dood te gaan. Misschien hoop ik daarom onsterfelijk te worden. Een soort twisted idee van een reden van bestaan. Zelfverheerlijking zouden de oude mannen zeggen. Energie die ik niet in mijzelf maar in God moet steken terwijl God mij dit leven heeft gegeven. Of is het bruikleen?

-Hans

Er zat een retour formulier bij, waar ik aan kon geven of ik behoefte had aan contact, contributie wilde betalen of uitgeschreven wilde worden. Uit hoop dat er enkel mensen met goede bedoelingen waren die mij met een goede bedoeling een brief stuurden om mijn leven te verrijken met de Liefde van God, heb ik ze het retour formulier gestuurd. Na 2 maanden geen reactie werd ik automatisch uitgeschreven maar om het netjes af te handelen met respect naar hen, de kerk en misschien zelfs God, heb ik ze zelf gevraagd dit te doen.

Het grappige is dat ze me toch zo hebben weten te hersenspoelen dat ik me ergens toch druk maak om wat komen gaat. Hypocriete gedachten, het idee dat bij een kerk ingeschreven staan en er verder niets mee doen behalve zeiken en bitchen me zou redden van die bluf tot eeuwige verdoemenis.

Ik geloof niet meer. Ik hoop.

-VLH