Elke dag wordt je weer opgeschrikt door filmpjes waar je meteen misselijk van wordt. Kinderen die over straat lopen en van achteren zo hard neer geschopt worden waardoor je je afvraagt hoeveel haat je kan hebben tegen een persoon die bij je in de klas zit en gewoon alleen maar langs loopt. Vervolgens wordt er nog een paar keer hard op het hoofd getrapt. Wat denk je dan? Ha, ik trap iemand lekker op zijn hoofd zodat hij straks blijvend letsel heeft? Ik kan me daar toch echt niets bij voorstellen. Hoe kan het zijn dat je dan ook nog anderen achter je aan hebt lopen die alles filmen in plaats van in te grijpen? Eigenlijk trap je zo hard voor die volgers. Die volgers die het eigenlijk veel te ver vinden gaan maar dat niet durven te zeggen. Hoe gek is dat eigenlijk. Je staat iets toe wat je helemaal niet leuk vind terwijl je het gewoon kan tegen houden maar niet doet! Ook heel Nederland is verontwaardigd. We juichen als de daders gepakt worden maar ondertussen veranderd er niets. We hebben toch zeker onze ogen niet in onze zak zitten. Het zijn onze kinderen die elkaar dit aan doen. Dus onze verantwoordelijkheid. Wij zijn toch zeker diegene die deze jongeren opgevoed hebben, de privileges gegeven hebben, veel te veel spullen en hun haat toegestaan hebben. Als we het gegeven hebben kunnen we het toch ook weer terug nemen. Maar hoe zouden we dat moeten doen? Hoe maken we onze kinderen bewust dat ze op het verkeerde pad lopen. Dat het de bedoeling is dat ze naast ons lopen. Soms aan de hand en soms los. Wie zou er op dat pad moeten staan om ze terug te sturen? Wij zelf niet want naar hun ouders luisteren ze niet. Docenten? Nee, ook niet. Ook daar wordt niet naar geluisterd. Vriendjes en vriendinnetjes? Nee, ook niet. Die lopen namelijk vrolijk mee op het verkeerde pad. Soms voorop, soms achteraan maar ze lopen er wel. Misschien moeten we het iets hoger op zoeken. Waar kijken kinderen tegenwoordig nog tegen op? Eh…niemand. Als er iets zinnigs gezegd wordt door volwassenen zetten ze hun koptelefoon op en draaien kei harde muziek. Probeer daar maar eens overheen te komen. Misschien moeten we het met muziek doen. Een nationaal lied tegen deze waanzin dat iedereen uit volle borst mee moet zingen. Als je dan iemand zo ziet trappen zet je snel het lied op en komt iedereen tot het besef dat het anders moet. Hierbij doneer ik al vast de tekst. Als iemand anders er de muziek bij bedenkt en wat bekende artiesten regelt dan wordt het een nationaal project en hopelijk de aanzet om ons gezonde verstand eindelijk eens te laten stromen. Maar ik weet nu natuurlijk hoe het zal gaan lopen. De tekst wordt af gezeken want er staan natuurlijk taalfouten in. De muziek die er bij geschreven wordt, heeft geen kop en geen staart dus zal nooit aanslaan. En de artiesten die het moeten zingen, kunnen geen goed doen bij het publiek want die zingen het veel anders dan de mensen zouden doen. Misschien, heel misschien is dit ook wel een gevalletje van dat heel Nederland het niets vindt en dat het uiteindelijk ons toch op het goede pad zet. Ik hoop het echt!

 

Gezond verstand!

Elke dag gaat net iets anders dan we zouden willen

We dagen elkaar op de verkeerde manier steeds uit

Geven ons veel te veel over aan andermans grillen

 

De verontwaardiging komt dan altijd achteraf

En iedereen vindt maar steeds dat het absoluut niet kan

Waarom vragen we ons dat dan niet van te voren af

 

We pakken steeds de scherven op in plaats van het vallen te voorkomen

We lossen het steeds op maar vergeten de symptomen

Steeds maar weer stellen we onze focus bij om teleurstelling te voorkomen

Zeg me wanneer gaat ons gezond verstand eindelijk weer stromen

 

Kijk in de spiegel, wat heb je er zelf dan aan gedaan

Om ruzie, pijn, pesten en ellende te voorkomen

Hoe kan het zijn dat de slachtoffers nog steeds alleen staan

 

We wisten het niet kunnen we maar niet blijven zeggen

Het is echt tijd om op te staan en een lijn te trekken

En daar niet meer over heen te gaan of te verleggen

Want….

 

We pakken steeds de scherven op in plaats van het vallen te voorkomen

We lossen het steeds op maar vergeten de symptomen

Steeds maar weer stellen we onze focus bij om teleurstelling te voorkomen

Zeg me wanneer gaat ons gezond verstand eindelijk weer stromen

 

We pakken steeds de scherven op in plaats van het vallen te voorkomen

We lossen het steeds op maar vergeten de symptomen

Steeds maar weer stellen we onze focus bij om teleurstelling te voorkomen

Zeg me wanneer gaat ons gezond verstand eindelijk weer stromen

 

Marianne Kemmer