Na een ruim driewerf kristallen jubileum kondigde koningin Beatrix haar lang verwachte abdicatie aan. Zich er altijd terdege van bewust dat het voortbestaan van de monarchie geen vanzelfsprekendheid is, heeft zij het Huis van Oranje met zowel ijzeren discipline als een hart van goud omgeboetseerd tot een geolied bedrijf met een plichtsgetrouwe maatschappijdienende functie: samenbindend,vertegenwoordigend en aanmoedigend. Voor of anti, ‘respect’ was de consensus.

Ze mag dan van goede huize komen, het staatshoofd was niet bij machte te voorkomen dat haar rol werd uitgekleed tot weinig meer dan een ceremoniële, door de toenemende roep in de samenleving om democratisering, transparantie en openbare verantwoording. Ook de hoge heren van SNS Reaal werden resoluut door het kabinet van hun troon gestoten, nadat groene draak ABN AMRO eerder al obligatoir was genationaliseerd door Vadertje Staat. De bancaire hofhouding had zich de koning te rijk gevoeld en een wat al te royaal vastgoedrisico genomen. Ten gunste van hun eigen bonussaldo, maar ten koste van het publieke belang. Bad bank! Ja, dat was een beetje dom.

Willem-Alexander mag dan blauw bloed hebben, zijn fecaliën moeten sinds de aankondiging van de troonsopvolging zeven kleuren hebben geteld. Leidt de stroming van maatschappelijke rechtvaardiging eveneens tot het failliet van het Huis van Oranje? Voorlopig kan hij nog rustig slapen: al heeft dit staatsbedrijf de maatschappij reeds tientallen miljarden euro’s gekost, tot op heden heeft de goegemeente dit kritiekarm gedoogd. In goede én slechte tijden verzilvert Nederland nog maar al te graag haar hypotheek op gevoelens van hoop, troost, amusement en eensgezindheid: dit sociaal kapitaal vormt een waardig onderpand voor het Koninklijk Huis.

Maar wil het Huis van Oranje op termijn overleven, dan moet het máximaal met zijn tijd meegaan. De opmaat naar Koningshuis 3.0 vereist een revolutie in dynastieland. Waarde Willem, ooit al eens stilgestaan bij een ultiem verwantschap met het Nederlandse volk? Breng het Huis naar de beurs! Majestueus idee: je verzint een slim verdienmodelletje, vangt wat microkredietjes van je staatsburgers, en laat je volgelingen delen in de winst. Moet je opletten hoe snel die republikeinen Oranjegezind raken. De staatsschuld vermindert in één knip met een procentpuntje of wat en jij slaat klinkende munt uit de verkoop van dit format aan andere vorstenhuizen. Da’s pas een bonus. En als iedereen participeert, trek jij Nederland als kroon op je werk eigenhandig uit de crisis. Man, dan ben je echt de koning!