Het is al halverwege juni en minder dan andere jaren heeft mijn dagelijks leven zich naar mijn heerlijke-tuin-op-het-zuiden verplaatst. Maar van deze avond geniet ik! In een luie stoel pak ik het avondzonnetje mee met een prima Chardonnaytje. Prijs- kwaliteitverhouding lag zeer gunstig vanwege de 50% kortingsactie bij de Gall&Gall dus heb ik een doosje ingeslagen voor avonden zoals deze. Tevreden met zo’n beetje alles op dit moment wacht ik geduldig de komst van mijn bezoek af. Ik ben er klaar voor en mijn tuin ook. Dat heeft nog wel wat voeten (of moet ik zeggen: handen) in aarde gehad omdat mijn Vinexperceel een relatief  flinke oppervlakte betreft. Voor het eerst in mijn leven heb ik namelijk de verantwoordlijkheid voor een heus gazon van ca 50m2 dat ik vorig jaar in keurige groene matten heb laten leggen. Om deze zoden in leven te houden moet ik regelmatig sproeien en tijdig maaien. Geen probleem, dat laat ik mooi de kinderen doen dacht ik toen…
Het ontbreken van een buitenkraan is de reden dat ik het sproeigedeelte niet uit handen durf te geven (echt een gedoe hoor, om steeds de vaatwasser af te moeten koppelen omdat de Gardena-dop niet op de keukenkraan past). Voordat je het weet zuigt mijn IKEAkeuken én laminaatje zich vol met ontsnapt water met alle gevolgen van dien! Affijn, om dit horror-scenario te voorkomen doe ik dit liever zelf. In het kader van de traditionele man-vrouw rolverdeling wil ik mijn 2 mannen-in-wording natuurlijk wél voorbereiden op de kunst van het maaien dus bespreek ik samen met mijn oudste de te volgen stappen. Vol vertrouwen dat dit goed komt verdwijn ik achter de strijkplank om na een half uurtje het resultaat te kunnen bekijken. Subtiel probeer ik mijn puber te wijzen op de zojuist ontstane pornostreepjes in ons veldje en vertel hem dat hij voortaan tussentijds de bak met opgevangen gras moet legen in de groencontainer.  En ja, ook de randjes knippen én vegen horen bij dit klusje…Ineens heeft hij veel huiswerk en dús geen tijd om het af te maken. Ik begrijp hem ‘natuurlijk’ en maak zonder mokken het karwei af om daarna weer onder de gootsteen te duiken voor een sproeibeurt, die strijk komt later wel.
Poging twee met mijn jongste bereid ik zorgvuldiger voor en ik besluit om er even bij te blijven staan om direct aanwijzingen te geven mocht het onverhoopt mis gaan. Na enige tijd geloof ik wel dat het goed komt en laat ik hem zijn gang gaan. Helaas heb ik geen rekening gehouden met zijn onbegrensde nieuwsgierigheid naar de werking en effecten van apparaten. Even later komt hij me beschaamd vertellen dat de grasmaaier op het zand niets doet maar op de rand van de trampoline daarentegen een vernietigend effect blijkt te hebben. Ik smelt voor zijn schuldbewuste gezichtje, bijt even mijn kiezen op elkaar en leer hem vervolgens waarom duct-tape onmisbaar is in elke garage. Gras maaien doen we sindsdien sámen, dat had ik natuurlijk meteen kunnen bedenken!
Toen er dit voorjaar een Flora-expert op mijn verzoek kwam opdraven om me tips te geven over de comatueuze toestand van mijn Japanse Esdoorn wees hij me ook op mijn, inmiddels ietwat gelig geworden, gazonnetje. “Mesten vrouwke..verticuteren en bijzaaien want zo houde niks over!”
Heel zorgvuldig heb ik zijn aanwijzingen de laatste weken opgevolgd en me op internet nog eens extra verdiept in het groeiproces en noodzakelijk onderhoud van gazongras. Als een heuse botanica heb ik, vanwege gebrek aan het juiste tuingereedschap, me op mijn knieen in het zweet gewerkt. Mijn blaren zijn inmiddels genezen en ik moet zeggen: Het resultaat van mijn inspanningen mag er wezen!
Terwijl ik nog een slokje neem van mijn Arrogant-Frog luister ik in stilte genietend naar het eeuwige, echtelijke gekibbel van één van mijn buren. De deurbel gaat, mijn bezoek is gearriveerd. Dit wordt een heerlijke avond! Terwijl ik naar de voordeur loop bedenk ik me dat ik niet weet wat voor een tuin dat ruziende echtpaar heeft…maar in mijn beleving is míjn gras groener dan dat van de buren! 😉