Help! Brand!
De voorrondes van Europa League, dat is nou niet altijd een even aantrekkelijk affiche. Als Nederlands voetbalsupporter zijn we hier tegenwoordig tot veroordeeld om te kijken. Onze moment of fame is de voorrondes van de Europa League. Het tijdstip waar de echte voetballers nog met hun kont op een boot met een harem vrouwen vakantie aan het vieren zijn. De Europa League affiches worden nog minder aantrekkelijk als je net de loting van Champions League op de televisie heb gevolgd.

Mijn hart ging spontaan twee keer sneller kloppen van de poules die uit de kokers kwamen. Nederlands voetbalheld Johan Cruijff die Ajax weer tot in een poule des doods veroordeeld. En niet te vergeten Juventus-Real, Bayern-Manchester City. Ik voel me een klein kind die om 09.00 uur ‘s ochtends moet voetballen, en die alvast aan het bed van zijn ouders aan het springen is, omdat zijn wedstrijd over drie uur gaat beginnen. Ik waande mij alweer in een wereld van acties van Isco, Ozil, Ibrahimovic, Robben, Ribery, Van Persie, Messi en Cristiano Ronaldo. Meer namen hoef je niet op te noemen om weg te dromen in een ensemble van grootse momenten uit de voetbalhistorie. Probeer je dan nog maar eens op te laden voor Scandinavische leger uit Alkmaar versus het tergende afbraakvoetbal van een club uit Griekenland dat sinds 2009 weer op het hoogste niveau speelt.

AZ-Atromitos begint bijna. De uitwedstrijd hebben de Alkmaarders verdienstelijk 3-1 gewonnen. Dat terugschakelen van die Champions League droom naar AZ-Atromitos voelt alsof ik drie uur lang op een circuit in een formule 1 wagen heb lopen racen en nu met drie vrienden in mijn fiat panda weer naar huis moet tuffen. De mensen die dit soort wedstrijden bezoeken of voor de televisie kunnen kijken, heb ik een enorm respect voor. Naar die wedstrijd kijken is alsof ik aan mijn huiswerk moet. Mijn aandacht zit overal, behalve bij de wedstrijd. Wegzappen dan maar, desnoods naar Hollands Next Topmodel of iets dergelijks. Dan maar dingen afkraken. Of nog erger, ik zou bijna naar mijn bureau lopen om mijn huiswerk te gaan maken, mocht ik geen huiswerk hebben, dan creëer ik het voor mezelf wel.

Totdat het moment aanbrak dat ik hoorde dat er brand is in het AZ-stadion. Help! Brand! Sensatie! Zappen! Beelden van PAOK-AZ vlogen door mijn hoofd en de gigantische ramp bij Bradford City in 1985, vlak voor het grote Heizeldrama. Zulke taferelen begonnen te dagen in mijn hoofd. De beelden bij Foxsports waren verschrikkelijk. Er was chaos, wedstrijd gestaakt, mensen werden geëvacueerd, bobo’s van de UEFA op het veld, het hele rampscenario is aanwezig. Toen zag ik wat er aan de hand was, een pluimpje rook boven het stadion, dat kwam van de richting van de hoofdtribune. Dat kwam van de Griekse hooligans buiten het stadion dacht ik, of van de vuilverbranding enkele kilometers verderop. Niets was minder waar, het was de ramp zelf! Dat ene pluimpje rook. Ditzelfde pluimpje rook is dezelfde hoeveelheid rook die uit het WC-raampje om half 7 ‘s ochtends bij Johan Derksen komt, als ie geniet van zijn krantje en sigaartje.

Wedstrijd gestaakt, mensen in paniek, presentators in de war, UEFA in de war, publiek dat naar buiten gedwongen werd. Een grote chaos, mijn mond viel open. Die Grieken zullen waarschijnlijk hetzelfde gedacht hebben. De Griekse supporters zijn wel wat gewend wat betreft stadionbranden. Zolang niet meer dan 80% van het stadion afbrandt, wordt een wedstrijd niet gestaakt in dat land, en blijven de supporters rustig kijken. In Griekenland verdien je het begrip hooligan pas, als 8 stadionbranden op je naam hebt staan. Hoe zou deze situatie zich in Griekenland afgespeeld hebben? Neem bijvoorbeeld de stadionbrand bij PAOK-AZ, daar stond een vak in lichterlaaie en niemand keek er naar om. Zo doen ze dat in Griekenland. In plaats van een evacuatie, werden er meer stoelen op het vuur gegooid uit dat vak. Als het dan toch brand, dan moet het maar goed branden ook, moeten ze gedacht hebben. De wedstrijd werd overigens uitgespeeld en geen haan die er meer naar kraaide.

In Alkmaar is men niks gewend. Nee beter gezegd, in Nederland is men niks gewend. Een brand in een skybox en kortsluiting in een lichtmast en iedereen en alles is in rep en roer. De wedstrijd was om 19.00 uur begonnen, maar kon niet hervat worden meer, want zonder lichtmasten zijn we in Nederland niks meer om 20.15 in de zomer. Door de gigantische rookontwikkeling kwam de gezondheid van de supporters en andere aanwezigen in gevaar, vandaar de evacuatie. Dit is Nederland met zijn truttigheid ten voeten uit. Volgens de protocollen zal alles zo precies horen, waarschijnlijk krijgen de stewards, brandweer en andere organisaties die zich er mee bemoeide allemaal een voldoende in het rapport over de brand achteraf. Het deed me denken aan de schreeuwer op de Dam. Een schreeuwer en alle noodprotocollen komen te voorschijn. Typisch Nederland. Met z’n alle zijn we de overbezorgde moeder die vier pleisters op een schaafwond plakt in plaats van een dikke zoen en er niet meer naar omkijken.

Niks anders maar dan ook echt niks anders meer kan de misère in Nederland maskeren, een rampzalig Europees voetbaljaar staat voor de deur. Dit is het teken. Ondertussen wordt Feyenoord ook aan de schandpaal genageld waar tot voor kort alleen Utrecht torenhoog in hing, naast Vitesse. De Rotterdamse topclub, uitgeschakeld door een ploeg dat sinds twee jaar op het hoogste niveau in Rusland speelt. Alleen PSV vooralsnog in de Europa League en Ajax in de poule des doods in de Champions League. De trend van de laatste jaren wordt goed voortgezet. Toch maar eens opzoeken in de familieboeken genoeg Duits bloed bezit om een Duits paspoort aanvragen. Het voetbal bij onze oosterburen zit in de tegenovergestelde lift dan de lift waar het voetbal hier in zit. Het is uiteindelijk in Alkmaar allemaal met een sisser afgelopen. Van brand is geen spoor meer te bekennen in het AZ-stadion, de wedstrijd wordt de volgende dag uit gevoetbald. Nog een half uurtje. Met een 0-1 achterstand en een man minder, wordt gestreden voor de coëfficiënten op de lijst van de UEFA voor Nederland. Ongeacht het resultaat zal ik blijven roepen na deze wedstrijd: “Help! Brand!” Het Nederlandse voetbal staat in brand, en de brandweer is nog ver weg..