De Pluis heeft al een paar weken last van contante pijnen in zijn oude Indo knieën, handen, heupen etc. En hoewel de insiders mij allemaal vertellen dat ik waarschijnlijk atro moeilijk heb, bel ik toch met de dokterspost.

Nu heb ik een bloedhekel aan doctoren en aanverwante geest verwanten maar als het moet is het wel verdomd handig dat ze er zijn.

Dus hoppa: been over de motorfiets en 8 minuten later sta ik voor een rood apparaat met daarop de prachtige tekst: met 1 hand trekken. Een bijzonder begin.

Enfin, na de eeuwenoude libelle komt de fluister dokter mij ophalen. En na een paar seconden zegt ze: u moet wel een andere huisarts zoeken want ik moet binnen een kwartier bij u kunnen zijn. De Pluis deed er een minuut of acht over maar het was tegen dovemans oren gezegd.

Een ander huisarts.

Nee, wij zitten vol. Oh u bent 57, dan krijgt wel eerst een intake met de dokter. Kunt u morgenvroeg langskomen want wij hebben het druk.

Leuk, een andere huisarts maar zo eenvoudig is het niet. Want woont hij of zij op maximaal 15 minuten van de Pluis?

Effekes internetten. Op vijftien minuten zit het Kruitvat, de varkensslachterij, de bioscoop, een pizza boer en het Gemeentehuis. En op een klein puntje, ja warempel: dokter Toet.

Op naar dokter Toet, op 11 minuten afstand.

Een grijzig statige vrouw doet de deur open en schrikt een beetje. Begrijp ik: een lekkende motor voor de deur en een oude pothelm voor je snufferd is voor sommigen reden voor een forse inname van schipper pilletjes.

Ik mag binnen komen, en wordt in de wacht gezet.

Ik hoor iets op de achtergrond hoesten en rochelen. Stevige voetstappen komen richting de Pluis.

Dokter Toet, en de kleine gezellige dikkerd geeft mij een hand. Zo, een motorrijder? Ik rij ook motor. En in plaats van een intake lopen wij naar een schuur. Een Sparta 250 cc met zijspan, godver, prachtig.

Ik vertel ook mijn verhaal over het hoe, en waarom ik er ben. Toet kijkt me aan en steekt een sigaret aan. Welkom zegt hij tegen mij, en geeft me wederom een hand.

Ik vertrek en Toet kijkt me na, ik voel het.

Een kwartier op een 250 cc Sparta met zijspan, echt niet. Maar volgens mij weten alleen Toet en ik dit, en niemand anders. Ik kijk uit naar mijn eerste griep! Echte motorrijders hebben in essentie een beetje schijt aan alles, ook als ze een witte jas aan hebben of pijn in de knieën hebben. Toet, Toet.