De eeuwige ‘strijd’ tussen de reguliere en alternatieve geneeskunst. Zo ook in de dierenwereld. Ondertussen vinden we bij veel gevallen een bepaalde vorm van acceptatie van elkaars denkwijzen en misschien zelfs vakkundigheid maar van een goede samenwerking is nog steeds weinig sprake.

De reguliere geneeskunde kennen we eigenlijk allemaal. Een dierenarts moet vele jaren hard studeren en werken om voldoende kennis te vergaren om, als een ziek dier zich aandient, de juiste keuze te kunnen maken om hem zo snel mogelijk weer gezond te krijgen. Dit kan door middel van een batterij aan testen, medicijnen en medische ingrepen. Respect voor deze mensen want het is nogal een verantwoordelijkheid om alles te moeten weten, ook als het een keer niet zo duidelijk is wat er  nu precies aan de hand is met uw hond, kat of paard.

Van de alternatieve geneeskunde weten we al iets minder. De meeste van ons hebben wel eens gehoord van een fysiotherapeut voor dieren of een homeopaat maar daar houdt het vaak op. Helaas zijn er te veel mensen die zich oppervlakkig met natuurgeneeskunde bezighouden en door gebrek aan kennis en vaardigheden een verkeerde indruk achterlaten. Natuurgeneeskunde is alle behalve ‘zweverig’. Zeer kort samengevat  gaat de natuurgeneeskunde ervan uit dat de gezondheid van een individu, mens of dier, samenhangt met het al dan niet in balans zijn van verschillende lichaamsfuncties. Er wordt aandacht besteed aan zowel het fysieke als het emotionele lichaam. Deze uitgangspunten zijn afkomstig van Hippocrates ( 460-375 v. Chr) en gaan dus al een tijdje mee.

Om natuurgeneeskunde goed te kunnen toepassen is kennis van de evolutie van het dier, de psyche, levensomstandigheden en ziektebeelden nodig, evenals van de verschillendentherapieën waarmee ondersteuning geboden kan worden. Een goede veterinair natuurgeneeskundig therapeut heeft, net als een dierenarts, een gedegen opleiding en ervaring nodig om voldoende kennis te vergaren om een dier en eigenaar te kunnen helpen bij het achterhalen en behandelen van de oorzaak van problemen. Geen kwakzalverij dus maar een vak

Voorbeelden van eerder genoemde therapieën zijn inderdaad homeopathie, maar ook bachbloesem-therapie, fytotherapie ( kruidenleer), aromatherapie, bewegingstherapie en massage. Voor velen misschien allemaal vage termen maar ze bestaan. Sterker nog, ze werken! Net als in de reguliere geneeskunde heeft  dus ook de natuurgeneeskunde een breed scala aan middelen en maatregelen tot haar beschikking.

Veterinaire natuurgeneeskunde is sterk in ontwikkeling en negeren zou domweg onze kop in het zand steken betekenen. Omgekeerd is het naïef om te denken dat alles opgelost kan worden met behulp van een paar natuurlijke middelen en het zelf genezend vermogen van een dier. We moeten blij zijn dat er in sommige gevallen zoiets als antibiotica of een operatie bestaat.

Zijn deskundigen uit zowel de reguliere als natuurlijke geneeskunde wereld echt zo arrogant dat ze denken alle kennis in huis te hebben? Bedenk eens wat we zouden kunnen bereiken als deze twee werelden goed zouden samenwerken. Niet als vervanging van elkaar maar naast elkaar of  in elkaars verlengde. De ene behandelwijze sluit de andere immers niet uit.

 

 

Velerlei

Velerlei staat voor divers, anders, innovatief. Onze visie: Maatschappelijk, verantwoord en bewogen.

Meer Columns van mij - Website