Een lijst met dingen die je nog gedaan wilt hebben. Het helpt doelen te realiseren. Of zou toch moeten helpen. Een manier om jezelf te motiveren om bijvoorbeeld ooit te gaan bungeejumpen is het op een bucket list schrijven. Nu ja, als ik ooit wil gaan bungeejumpen, dan zal ik dat doen wanneer ik daar de gelegenheid voor heb. Minstens op voorhand plannen. Ik zal niet op een dag opstaan en zeggen: nu ga ik bungeejumpen, omdat ik het nog gedaan wil hebben. Ik wenste dat ik het kon, doen wat ik wil zonder ergens rekening mee te houden. Spijtig genoeg maakt onze maatschappij een leven zonder verplichtingen niet meer mogelijk. Kijk maar naar die onoverkomelijke belastingsbrief.

Als je vraagt wat iemands levensmotto is, komen velen af met het niet originele ‘pluk de dag’ of ‘leef alsof elke dag je laatste is’. Dat laatste is vrij onrealistisch, aangezien je ook een toekomstbeeld moet hebben. Pensioensparen op je 20ste en dergelijke. Genieten van elke dag alsof het je laatste is, is daarentegen meer realistisch. Dan mag je wel geen slechte dag hebben. Het zou erg zijn als je net op je laatste dag met het verkeerde been uit bed stapt. Ik zou dan gewoon terug in bed kruipen. Maar dat is vaak geen optie. Spijtig. Het is toch zo lekker onder de lakens.

Soit, een bucket list draait niet zozeer om de dingen te doen, maar om na te denken over wat je in je leven nog gedaan wilt hebben. Als je aan oudere mensen vraagt waar ze het meeste spijt van hebben, zijn dat vaker dingen die ze niet gedaan hebben dan dingen die ze niet hadden moeten doen. Impulsiever geleefd hebben. Een bucket list helpt je om je eraan te herinneren de dingen niet uit te stellen. En het doet je nadenken over dingen die je anders niet zou doen, maar die wel tof zijn om ooit eens te doen. Dat je kunt zeggen: kijk, dat heb ik gedaan! Niet omdat je het zo zeer hard wou doen, maar omdat je het nu eenmaal ooit op je lijst hebt gezet. En het feit dat het er op staat, is een motivatie dat je het ook werkelijk zou doen. Het is gemakkelijk om per ongeluk over dat ene punt op je lijst te lezen, dit subtiel te negeren of gewoonweg vergeten dat je het ooit opgeschreven hebt. Maar het moment dat je iets van dat ene, verdomde lijstje kunt afstrepen is onovertrefbaar. Iets kunnen afstrepen is misschien nog leuker dan het uit te voeren. Zeker dat ene punt dat tot het laatste is overgebleven.

Persoonlijk vind ik dat een bucket list haar doel niet bereikt als er geen tijdslimiet op staat. Dingen die je nog gedaan moet hebben voor je sterft, tomen uitstelgedrag niet kordaat in. Waar ik me anders zou afvragen ‘ga ik dit wel ooit doen?’, ben ik nu aan mezelf verplicht me voor mijn laptop te zetten en iets beginnen te schrijven. Wie is er dan ook zo gek om ‘write a column and make it public’ op zijn lijstje te schrijven? Aangename kennismaking.