Staken! Het is al weer een tijdje geleden dat ik een colonne aan mensen schreeuwend met spandoeken, over straat heb zien lopen.

Ouderwets, met een manifestatie waar een vakbondsman ( ben uit de jaren vijftig) ook stond te schreeuwen achter z’n microfoon. Met gebalde vuisten en grote ogen. Zo’n lekker ouderwetse vakbondsboef die ging voor het recht van zijn leden.

Voor diegene die het niet weet: sinds 1961 heeft iemand z’n krabbel gezet onder het Europees Sociaal Handvest. En laten we er zuinig op zijn. Een (stakings)recht raak je tegenwoordig sneller kwijt dan dat je er één verwerft.

Maar weten we nog wat staken is?

Is het niet zo dat we tegenwoordig bij onrecht gaan Facebooken, Twitteren, Linkedinnen of een borrel achter over slaan?

Staken is annoniem geworden, het heeft geen gezicht meer.

Kijk naar de Politie. Mensen die voor een minimum loon verwarde mensen te lijf gaan, op zaterdagavond voor hun kanis geslagen worden, kogelvanger zijn en in essentie niet houden van klagen.

Ik weet niet of zij het gezien hebben, maar de Minister President keek streng naar beneden toe hij zei: er is geen poen, Toedeledoki.

En wat hoor ik tot mijn stomme verbazing? Gaan ze op Prinsjesdag protesteren, maar willen ze de route van de Koets niet verstoren. Gaan de blauwen op afstand protesteren!

Misschien zie ik het verkeerd, maar de laatste tijd is er een social media offensief aan de gang. Elke dag hoor ik wel dat er iets mis is bij de Politie. Je gaat voor je recht en je wordt een slachtoffer.

Dat heet beïnvloeden, en het is een kwestie van tijd of de Burger heeft er genoeg van. Genoeg van protesten die hen niet raken.

Publieksvriendelijkheid, is het toverwoord wat ingezet wordt als munitie.

Fout, fout hartstikke fout. Twitter die politici plat, zoek de publiciteit op, schrijf columns en zet de Gouden koets heel stiekem op twee houten blokjes.

Nederland is braaf, netjes, keurig en een beetje bang.

Maar voor wie dan?

Staken is een recht, daar heb je geen moed voor nodig.

Ah…, de baan, de manager, het imago, de hypotheek. Moverende redenen zeker, maar staken doe je vanuit een overtuiging omdat niemand naar je luistert. Het laatste middel.

Zorg dan dat je gehoord wordt, zou ik zo zeggen!

 

De Pluis