De Pluis

Het moet anders, of toch maar niet!

Mijn derde kop koffie is verleden tijd, en ik rol een zwaar piraatje. Heb tussendoor met veel plezier de reacties op mijn columns gelezen, en heb wat minder vrienden dan ik gehoopt had. Joop de Beagle ligt op zijn rug te snurken en de andere twee zijn ook in een andere wereld aan het rondsnuffelen. Op de achtergrond mompelt een ouwe lullen zender dat het boodschappenspel van start gaat.

Ik lees elke dag drie kranten die voor mij, iets unieks te melden hebben. Of berichten die al een keer zijn gepubliceerd en met enige regelmaat aangevuld worden, om daarna een verhaal te worden.

Ik heb een fout in mijn leven gemaakt! Een politiek carrière had het moeten zijn en niet een Bancaire loopbaan die ik zelf vaarwel gezegd heb, om zo nodig mijzelf te willen zijn. Fout, erg fout.

Een politiek loopbaan is HET opstapje naar het bedrijfsleven. En hoe hoger in de politieke hiërarchie, hoe beter de toekomst eruit gaat zien.

Kijk maar naar Wimpie Kok. Vakbondsbestuurder, partijbons en bankscharrelaar eerste klas. En President van de club van Madrid om met gelijkgestemden de Democratie te bevorderen. Daar is allemaal gewoon erg goed over nagedacht. Of Mannetje Bos die in 2010 aju paraplu tegen de Politiek zei, omdat hij meer tijd aan zijn gezin wilde besteden. ( als ik in een sollicitatiegesprek aangeef graag de baan te willen hebben maar ik wel vier keer per dag, drie honden uit te moeten laten dat weet ik niet of ze me willen hebben). En heel de wereld sloot Mannetje Bos in de armen, waarna hij een gezellig baantje vond bij een groot accountantskantoor en een ziekhuisje. En zijn vrouw was er vast heel blij mee.

En ook ex-collega Eurlings wilde meer bij moeder de vrouw zijn en gaf ook de politieke brui eraan. Om vervolgens met vliegtuigjes te gaan spelen en met een fikse korting op zijn vliegtickets, een Olympisch tussendoortje te bekleden. Mister Zalm is tegenwoordig een driedelig, pratend pak bij een bank geworden en wil niet herinnerd worden aan de feiten dat een gokkast een stoot adrenaline bij hem aanmaakt waar je u tegen zegt en een heerlijke peuk opsteken een momentje van bezinning oplevert. Om daarna in alle rust kleine zelfstandigen het mes op de keel te zetten. Laat staan als hij niet rookt, nietwaar! 

En dan hebben we nog de schoonmaak baas Meester Simon, die volop in de belangstelling staat omdat hij zijn hobby: uitknijpen van schoonmakers, niet wil opgeven. Die ook na de nodige omzwervingen langs schooltjes en ziekenhuizen eindelijk zijn roeping gevonden heeft. Van harte beste man, goed gedaan!

Dus een nieuwe dimensie in mijn professionele bestaan is een feit: de Politiek.  Om te beginnen heb ik drie weken geleden gesolliciteerd naar een beleidsfunctie bij een Haagse Dierenpartij. En aangezien ik na het automatische antwoord niets meer hoorde, heb ik ze gemaild dat CC af en toe vindt dat ik ruik, en me gedraag als varken. Ik heb nog steeds niets gehoord maar wacht in grote spanning af.  

Dus beste lezers als u nog een Politiek baantje over heeft? Vijfenvijftig, geschoold, kan een verhaaltje schrijven, nu goudeerlijk en die af en toe een tukje moet doen. Graag een borrel drinkt, gek is op zijn drie honden en soms ook op mensen. En ook erg belangrijk is dat ik zoveel mogelijk tijd wil besteden aan, en met CC. Ik heb nog een stropdas met een knoop erin van een jaar of tien terug, maar dit komt ook goed.

Waarom is er toch zo weinig geloof in de politiek. Ik zou het niet weten, en U?

 

 

 

Het moet anders, of toch maar niet
Stem op deze column!